شواهد التنزيل لقواعد التفضيل ( سيماى امام على ( ع ) در قرآن ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٩

171 و نيز در سوره مجادله نازل شده است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، هنگامى كه مىخواهيد با رسول خدا نجوا كنيد پيش از نجواى خود صدقه بدهيد ، اين براى شما بهتر و پاكيزه‌تر است ، پس اگر نيافتيد ، همانا خداوند آمرزندهء مهربان است .

آيا از اينكه پيش از نجواى خود صدقه بدهيد ، از فقر ترسيديد ؟

( سوره مجادله آيات 13 - 14 ) 949 - عن مجاهد قال : نهوا منجات النبي ( ص ) حتّى يتصدّقوا فلم يناجه إلّا عليّ بن أبي طالب قدّم دينارا فتصدّق به ثم أنزلت الرخصة في ذلك .

مجاهد گفت : مسلمانان از اينكه با پيامبر نجوا كند ( در گوشى صحبت كنند ) نهى شدند مگر اينكه صدقه بدهند ، پس هيچ كس با پيامبر نجوا نكرد مگر علىّ بن ابى طالب ( ع ) كه پيش از آن يك دينار صدقه داد ؛ تا اينكه رخصت اين كار داده شد .

950 - همين مضمون با سند ديگرى نيز از مجاهد نقل شده است .

951 - عن مجاهد أن عليّا قال إن في القرآن لآية ما عمل بها غيري قبلي و لا بعدي و هي آية النجوى قال : كان لي دينار فبعته بعشرة دراهم فكلما أردت أن أناجي النبيّ تصدّقت بدرهم منه ثم نسخت .

مجاهد گفت : علىّ بن ابى طالب ( ع ) گفت : در قرآن آيه‌اى است كه جز من هيچ كس به آن عمل نكرده ، نه پيش از من و نه پس از من و آن آيهء « نجوا » است ، مىگويد :

دينارى داشتم آن را به ده درهم فروختم ، هر وقت كه مىخواستم با پيامبر نجوا كنم درهمى از آن را صدقه مىدادم تا اينكه اين حكم برداشته شد .

952 - همين مضمون با سند ديگرى نيز نقل شده است .

953 - عن عليّ بن علقمة الأنماري عن عليّ قال : لمّا تصدّقت على رجل بدينار فنزلت : ( إذا ناجيتم الرسول ) دعاني رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم فقال :

ماذا تقول ؟ قلت : تصدّقت بدينار أو درهم أو حبّة من شعير . فقال : إنّك لزهيد . قال :