شرح قصيده برده ( فارسي ) — الصفحة ٣٤

[ بيت 13 ]

2 [ بيم دادن از هواى نفس ]

2 [ بيم دادن از هواى نفس ]

[ بيت 13 ]

[ بيت 13 ]

13

فإنّ أمّا رتى بالسّوء ما اتّعظت * من جهلها بنذير الشّيب و الهرم

پس بدرستى كه نفس من كه امركننده است ببدى ، پند و وعظ قبول نميكند از نادانى خود به بيم كنندهء پيرى و ناتوانى و سستى .

يعنى : من ملامت عذّال را قبول نمىكنم ، زيرا كه نفس من امركننده است ببدى و از غايت جهل وعظ و نصيحت را از بيم كنندهء شيب و پيرى و ضعف و سستى قبول نميكند ، و حال آنكه نصيحت او بىغرض است . پس اى ملامت‌گوى نصيحت ترا كه صد شايبهء غرض داشته باشد و صد تهمت بر وى توان نهاد كى قبول خواهد كردن !