فرهنگ عاشورا ( فارسي ) — الصفحة ٤٥
اسارت
همان برنامهء حساب شده است . به گفتهء مرحوم كاشف الغطاء : اگر حسين و فرزندان او كشته مىشدند ، ولى آن سخنرانيها و افشاگريهاى اهل بيت در آن موقعيّتهاى حسّاس نبود ، آن آثار و اهدافى كه امام حسين در واژگون ساختن حكومت يزيدى داشت محقّق نمىشد . « 1 »
اسارت اهل بيت با آن وضع رقت‌بار ، عواطف مردم را به نفع جبههء حق و به زيان حكومت يزيد برانگيخت و سخنان زينب و سجاد « ع » در طول اسارت ، لذّت پيروزى نظامى را در ذائقهء يزيد و ابن زياد ، چون زهر ، تلخ ساخت و جلوى تحريف تاريخ را گرفت و به بازماندگان و خانواده‌هاى شهدا درس داد كه شهيدان با خونشان و بازماندگان با رساندن پيام خون ، بايد حق را يارى كنند ، شهيدان كارى حسينى كنند و ماندگان ، كارى زينبى ! اسارت ، هرگز به معناى تسليم شدن و انگيزه و هدف را فراموش كردن نيست .
آزادگان سرافراز دفاع مقدس در ايران نيز ، در اسارتگاههاى عراق ، ادامه دهندهء جهاد رزمندگان بودند و صبر و استقامتشان را از كاروان اسراى اهل بيت آموخته بودند .
زينب « ع » قافله سالار كاروان اسارت بود و مردانه و صبورانه ، آن دوران تلخ را به پايان رساند .
ما وارث شهادت و ايثاريم * بنيانگذار عزّت و آزادى
ما شور پرشرارهء ايمانيم * آنجا كه نيست جرأت فريادى
در بطن اين اسارت ما خفته است * آزادى تمام گرفتاران
مرگ پرافتخار پدرهامان * سرمايهء حيات هدفداران
رفتيم پيشواز اسارتها * تا كاخهاى ظلم براندازيم
تا در زمان قحطى حق‌جويان * آبى به آسياب حق اندازيم
ما رهسپار شهر خموشانيم * شهرى كه سايه‌بان زده از وحشت
شايد به تازيانهء يك فرياد * بيدارشان كنيم ، از اين غفلت
در كوفه و دمشق به پا سازيم * طوفانى از وزيدن صرصرها
هر جا كه شهر خفته و تاريكى است * روشن كنيم جلوهء اخگرها « 2 »
- خطبه ، زينب ، اسراى اهل بيت
( 1 ) - همان ، ص 298 . ( 2 ) - قبلهء اين قبيله ( از مؤلّف ) ، ص 96 .