فرهنگ عاشورا ( فارسي ) — الصفحة ٢٥١

شعر امام حسين « ع »

شعر ديگرى با اين آغاز : « مهلا بنى عمّنا ظلامتنا . . . » اما برخى از آنچه از شعرهاى خود آن حضرت است ، چنين است : وقتى در منزلگاه صفاح با فرزدق برخورد كرد و اوضاع داخلى كوفه و سست رأيى بيعت كنندگان را شنيد ، چنين سرود :

لئن كانت الدنيا تعدّ نفيسة * فدار ثواب اللّه اعلى و انبل

و ان كانت الأبدان للموت انشأت * فقتل امرئ بالسّيف فى اللّه افضل

و ان كانت الأرزاق شيئا مقدّرا * فقلّة سعى المرء فى الرّزق اجمل

و ان كانت الأموال للتّرك جمعها * فما بال متروك به المرء يبخل

شب عاشورا پس از سخنرانى براى ياران و اعلام وفادارى از سوى آنان ، به خيمهء خود بازگشت و در حالى كه به اصلاح و آماده‌سازى شمشير خود مشغول بود ، چنين مىسرود :

يا دهر افّ لك من خليل * كم لك بالإشراق و الأصيل

من صاحب و طالب قتيل * و الدّهر لا يقنع بالبديل

و انّما الأمر الى الجليل * و كلّ حىّ سالك السبيل « 1 »

روز عاشورا ، رجزى را كه در يكى از حمله‌هايش مىخواند ، اين بود :

الموت اولى من ركوب العار * و العار اولى من دخول النّار

و در حمله به جناح چپ لشكر عمر سعد ، چنين رجز مىخواند :

انا الحسين بن علىّ * آليت ان لا انثنى

احمى عيالات ابى * امضى على دين النّبى

و نيز در طول رزم‌آورىها و حماسه‌آفرينىهاى خود ، چنين رجزى بر لب داشت :

انا ابن علىّ الخير ، من آل هاشم * كفانى بهذا مفخرا حين افخر

و جدّى رسول اللّه اكرم من مشى * و نحن سراج اللّه فى الناس يزهر

و فاطمة امّى سلالة احمد * و عمّى يدعى ذو الجناحين جعفر

و فينا كتاب اللّه انزل صادقا * و فينا الهدى و الوحى و الخير يذكر

و شعر بلند ديگرى دارد ، با اين مطلع :

غدر القوم و قدما رغبوا * عن ثواب اللّه ربّ الثّقلين

كه هنگام حمله به دشمن سوار بر اسب ، ابيات آن را مىخواند . « 2 »

( 1 ) - در بعضى نقلها « سالك سبيلى » است . ( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 47 . البته در متن اشعار ، در منابع مختلف تفاوتهاى جزئى وجود دارد .