موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩١٧

پناه بردن به خدا

آه سرد حسرت ، خواهى كشيد .

آيا مىدانى كه آن روز چه روز ( سخت و دشوارى ) است ؟ ! بينديش ! و يقين داشته باش كه آن روز ، روز جدايى است .

جدايى آنچنانى كه هيچ جدايى ديگر همانندش نيست ، زيرا كه ( در اين جدايى ) اميد به ديدار ( دوبارهء آشنايان ) از بين مىرود « 1 » .

پناه بردن به خدا

پناه بردن به خدا

[ 958 ] - 30 - خود را با توجه ( و توكّل ) به آفريدگار ، از هر آفريده‌اى بىنياز كن ، كه ( در اين صورت ) همهء راههاى آزمندى ( و اميدوارى ) بر هر دروغگو و راستگو را ( به خود ) مىبندى .

از فضل خداى بخشايشگر ، روزى خويش را بطلب ، كه جز خداى ، روزىدهنده‌اى نيست .

آنكه گمان برد ، مردم او را بىنياز مىسازند ، او به خداى رحمان ، اطمينان ( و اعتماد ) ندارد .

يا آنكه گمان كند مال ( و ثروت ) تنها از تلاش او به دست مىآيد ، ( چنان در اشتباه است كه گويى ) دو پاپوش او ، او را از بلنداى كوهى لغزانده ( و به پرتگاه افكنده ) است « 2 » .

( 1 ) ألا إنّ السّباق سباق زهد * و ما في غير ذلك من سباق و يفنى ما حواه الملك أصلا * و فعل الخير عند اللّه باق ستألفك النّدامة عن قريب * و تشهق حسرة يوم المساق أ تدري أيّ ذاك اليوم فكّر * و أيقن أنّه يوم الفراق فراق ليس يشبهه فراق * قد انقطع الرّجاء عن التّلاقي ( 2 ) اغن عن المخلوق بالخالق * تسدّ على الكاذب و الصّادق و استرزق الرّحمن من فضله * فليس غير اللّه من رازق من ظنّ أنّ النّاس يغنونه * فليس بالرّحمن بالواثق أو ظنّ أنّ المال من كسبه * زلّت به النّعلان من حالق