موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٠٧

در إنذار

گردان .

چگونه در دنيا ، شادمانى مىيابى ، در صورتى كه ايام زندگانى دنيا رو به پايان است ؟

شادمانى آن [ تا آنجا كه ما ياد داريم ] به گريه و فرياد ( و درد و رنج ) آميخته است .

حقّا فرزند آدم كور است كه ( فنا و گذر ) آن را نمىبيند ، آنچنان كورى كه به كرى درون گوش ( و گوش دل ) منتهى شده است « 1 » .

در إنذار

در إنذار

[ 942 ] - 14 - عزيزم ! درنگ تو در ( ورطهء تباهى و ) فساد به درازا كشيد و بد توشه‌ايست اين توشه كه براى قيامت فراهم نموده‌اى .

دلت شيفتهء هواها شد و آن را بازنداشتى ، و به سوى پيروى از ( هواهاى ) دل ، رو نمودى .

و گناهان به هر جا كه خواست ، تو را برد و تو را كسى يافت كه زود تسليم و رام ( گناه ) مىشوى .

حقّا كه فرياد كوچت مىزنند ، بشنو ! و از ( فرياد ) فرياد زن خود را به كرى مزن .

سپيدى موى سرت از هر هشدار دهى بىنياز مىكند ، كه سفيدى آن ، سياهش چيره گشته است « 2 » .

( 1 ) و إن صافيت أو خاللت خلّا * ففي الرّحمن فاجعل من تواخي و لا تعدل بتقوى اللّه شيئا * ودع عنك الضّلالة و التّراخي فكيف تنال في الدّنيا سرورا * و أيّام الحياة إلى انسلاخ و إنّ سرورها فيما عهدنا * مشوب بالبكاء و بالصّراخ فقد عمي ابن آدم لا يراها * عمى أفضى إلى صم الصّماخ ( 2 ) أخي قد طال لبثك في الفساد * و بئس الزّاد زادك للمعاد صبا فيك الفؤاد فلم تزعه * وحدت إلى متابعة الفؤاد .