موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٧

على عليه السّلام بر منبر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله

تأييد فرموده است و من و تو دو مولاى مؤمنانيم ، و من و تو دو پدر مؤمنانيم .

سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بيرون آمد و فرمود : اى گروه قريش و مهاجران ! چون گرد آمدند فرمود : هان اى مردم ! هرآينه امير مؤمنان علىّ بن ابى طالب نخستين فرد از شماست كه ايمان آورده و پايدارترين شما در راه خدا ، وفادارترين شما به پيمان خدا ، داناترين شما به داورى ، عادلترين شما در تقسيم ، مهربانترين شما به تودهء مردم و برترين شما نزد خدا در مزايا ( و كمالات ) است .

سپس فرمود : خداى سبحان امّت مرا در طينت ( نخستين آفرينش ) برايم نمودار ساخت و نامهاى آنان را به من آموخت ، همانگونه كه به آدم ، همهء اسما را آموخت ، پس پرچمداران بر من گذر كردند . براى على عليه السّلام و شيعيانش آمرزش طلب كردم و از پروردگار خود درخواست نمودم كه پس از من امّت مرا بر ( مودت و ولاى ) علىّ بن ابى طالب پايدار بدارد ، ولى پروردگارم نپذيرفت جز آن كه هر كه را ( از ناخالصان ) خواهد گمراه كند .

سپس پروردگارم آغاز كرده پيرامون امير مؤمنان على بن ابى طالب هفت ويژگى بيان فرمود :

اوّل : او اوّل كسى است كه با من از زمين ( طبيعت برآمده ) بيرون شود . و فخر نمىورزم .

دوم : او از حوض من نگهبانى كند ، به همانگونه كه شبانان از مرزهاى آبشخور شتران نگهبانى كنند .

سوم : بعضى فقراى شيعيان على عليه السّلام ( آنچنان نزد خداى سبحان مقرّبند كه جمعيت كثيرى ) همانند قبيله ربيعه و قبيله مضر را شفاعت كنند .

چهارم : او اوّل كسى است كه با من در بهشت را ( براى ورود ) مىكوبد . و فخر نمىورزم .

پنجم : ( او اوّل كسى است كه ) از حوران بهشتى به همسرى او درآيند و فخر نمىورزم .

ششم : او اوّل كسى است كه با من در مقام علّيّون سكنى گزيند و فخر نمىورزم .

هفتم : او اوّل كسى است كه از بادهء مهر شده ( وصال و فنا ) نوشانيده شود ( باده‌اى كه )