موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٦

تفسير آيهء وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله - جانم به فدايت - از تفسير اين كلام خدا كه : « سوگند به آفتاب و تابش هنگام برآمدنش » « 1 » ، مرا آگاه فرما ، حضرت عليه السّلام فرمود : « اى حارث ! منظور از آفتاب ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله پيامبر خداست » « 2 » ، گفت : عرض كردم : فدايت شوم « و قسم به ماه آنگاه كه از پى آفتاب برآيد » « 3 » ؟ فرمود : « مراد از « ماه » امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام است كه از پى محمّد صلّى اللّه عليه و آله آيد ( و او را پيروى كند ) » « 4 » گويد : عرض كردم : « و سوگند به روز هنگامى كه جهان را روشن سازد » « 5 » ؟ فرمود : « مراد از « روز » قائم آل محمّد عليه السّلام است كه گسترهء زمين را پر از روشنايى عدل و داد سازد » « 6 » . علامه مجلسى افزوده است كه : « و سوگند به شب وقتى كه جهان را در سياهى كشد » ؟ فرمود : « بنى اميّه است » « 7 » .

تفسير آيهء وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

تفسير آيهء وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

[ 529 ] - 28 - مردى از اهل بصره مىگويد : ( در خانهء خدا ) امام حسين عليه السّلام را ديدم در حالى كه عبد اللّه بن عمر در خدمتش بود و هر دو طواف مىكردند ، ( ابتدا ) از ابن عمر سؤال كردم :

( در ) كلام خدا كه : « و امّا نعمت پروردگارت را بازگو كن » ( منظور كدام نعمت ، است ) ؟ گفت :

خدا به پيامبر دستور داده كه از هر چه نعمت به او داده سخن گويد ، سپس به امام حسين عليه السّلام عرض كردم : دربارهء آيهء شريفه « و امّا نعمت پروردگارت راى بازگو كن » « 8 » ( شما چه مىفرمائيد ؟ ) فرمود : خداى سبحان به پيامبر فرمان داده تا از نعمت ( پايدار ) دينش

( 1 ) وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها . ( 2 ) ويحك يا حارث ذلك محمّد رسول اللّه . ( 3 ) وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها . ( 4 ) قال : ذاك أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب عليه السّلام ، يتلو محمّدا صلّى اللّه عليه و آله . ( 5 ) وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها شمس : 1 . ( 6 ) ذلك القائم عليه السّلام من آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله يملأ الارض عدلا و قسطا . ( 7 ) وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها بنوا اميّة . ( 8 ) وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ضحى : 11 .