موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٦
فرود امام عليه السّلام در نينوى
امام حسين عليه السّلام در كربلا
امام حسين عليه السّلام در كربلا
فرود امام عليه السّلام در نينوى
فرود امام عليه السّلام در نينوى
[ 335 ] - 160 - چون صبح شد پياده شده ، نماز صبح را ادا كردند و با شتاب سوار شدند . حضرت عليه السّلام اصحاب خود را به سمت چپ ميل داد و مىخواست آنان را از سپاه حرّ جدا سازد . و حرّ مانع شده مىخواست ايشان را به سمت كوفه برگرداند و آنان امتناع مىكردند ، پيوسته چنين بودند تا در حدود نينوا به كربلا رسيدند . ناگاه سوارى كمان بر دوش از جانب كوفه نمودار شد . هر دو سپاه به انتظار او ايستادند . چون نزديك شد به حرّ و سپاهش سلام كرد و بر امام عليه السّلام و يارانش سلام نكرد . نامه‌اى از عبيد اللّه بن زياد به حرّ داد كه در آن چنين آمده بود :
« امّا بعد : چون نامه‌ام به تو رسيد و فرستاده‌ام نزد تو آمد ، ( بىدرنگ ) بر حسين عليه السّلام تنگ گير و او را جز در دشتى بىآب و گياه فرود نياور . به فرستادهء خود دستور داده‌ام از تو جدا نشود تا خبر انجام فرمانم را بياورد . و السّلام » .
حرّ چون نامه را خواند به آنان گفت : اين نامهء امير عبيد اللّه بن زياد است كه فرمانم داده در همين جا كه نامه‌اش رسيده بر شما سخت گيرم و به فرستادهء خود دستور داده از من جدا نشود تا فرمانش را اجرا كنم .
يزيد بن مهاجر كندىّ كه در سپاه امام عليه السّلام بود به فرستادهء ابن زياد نگريسته او را شناخت و گفت : مادرت به عزايت بنشيند چه پيامى آورده‌اى ؟ !