موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٩

احتجاج ( امام ) على عليه السّلام با يهودى

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چون اين بشنيد عرض كرد : ( بار الها ! ) اكنون كه چنين لطف فرمودى پس بيفزا .

فرمود : بخواه . عرض كرد : « پروردگارا ! ما راى بر آنچه از روى فراموشى يا اشتباه كرده‌ايم مؤاخذه نفرما » « 1 » . خداى سبحان فرمود : چون تو بندهء گرامى منى امّتت را بر فراموشى و اشتباه مؤاخذه نكنم . امّتهاى پيشين هرگاه ( هدايت و نعمت ) تذكر داده شده را فراموش مىكردند درهاى عذاب را بر آنان مىگشودم . اين را از امّت تو برداشتم . امّتهاى پيشين چون اشتباه مىكردند بازخواست و عقاب مىشدند ، اين را ( نيز ) - بخاطر تو - از امّت تو برداشتم .

عرض كرد : بار الها ! اكنون كه اين را عطايم فرمودى باز بيفزا .

خداى متعال فرمود : بخواه ، عرض كرد : « پروردگارا ! تكليف گران و طاقت فرسا چنان كه بر پيشينيان نهادى بر ما نگذار » « 2 » . خداى عزيز و بزرگ پذيرفته فرمود : از امّت تو آن تكليفهاى گرانى را كه بر امّتهاى پيشين بود ( نيز ) برداشتم كه از جملهء آنهاست :

1 ) نماز آنان را جز در مكانهاى مشخصى كه گزيده بودم قبول نمىكردم ، هر چند از آن مكانها دور باشند ، ولى براى امّت تو همهء زمين را مسجد و طهور [ پاكيزه ] قرار دادم .

2 ) هرگاه به آنان ( از بيرون ) نجاستى مىرسيد ، آن را از بدن خود مىبريدند ، امّا براى امّت تو آب را پاك‌كننده ساختم .

3 ) آنان قربانيهاى خود را بر گردن نهاده به بيت المقدس مىآوردند . از هر كه قبول مىكردم آتشى فرستاده قربانىاش را مىسوخت و او شادمان بر مىگشت و از هر كه قبول نمىكردم او محروم بر مىگشت . ولى قربانى امّت تو را از آن شكم نيازمندان و تهيدستان نهادم . از هر كه قبول كنم چند برابر خواهم داد و از هر كه نپذيرم ( تنها ) عقوبات دنيا را از او بردارم .

4 ) بر آنان در تاريكيهاى ( نيمه ) شب و نيمه‌هاى روز نماز واجب بود و اين بر آنان

( 1 ) رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا بقره : 286 . ( 2 ) رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا بقره : 286 .