الفتوح ( فارسي ) — الصفحة ٨٧١
حسين بن على ( ع ) در راه كوفه
( 1 ) به برّ و احسان و صله و امان خواندى . بهترين امانها امان خداى است - عزّ و جل . هر كس كه از خداى تعالى نترسد ، در روز قيامت امان نيابد .
من خويش و تو را از خداى تعالى عملى مىخواهم كه متضمّن رضاى او باشد . خداى تعالى جزاى تو در اين جهان و در آن جهان خير كناد .
و السّلام .
در اثناى اين حالت از جانب يزيد نامهاى رسيد به اهل مدينه ، نامهاى منظوم به شعرى غايت نيكو ، هر نوع سخن در آن شعر درج كرده و ذكر حسين بن على ( ع ) به نيكويى كرده و خويشاوندى و قرابت خويش با او برشمرده و شمّهاى از مناقب و فضايل و شرف خاندان و محاسن كردار و مكارم اخلاق حسين ( ع ) شرح داده و التماس موافقت و فرو نشاندن آتش جنگ و بشر دوستى و رضا آمدن حسين بن على ( ع ) بر بيعت با يزيد را از اهل مدينه نموده [ 64 ] و اين معنى در شيوهء اطناب پرداخته بود . اهل مدينه چون اين نامه بخواندند ، بر دست معتمدى به امير المؤمنين حسين ( ع ) فرستادند .
چون اين نامه به حسين بن على ( ع ) رسيد ، دانست كه آن اشعار از يزيد است . پس ، در جواب آن آيهاى از كلام اللّه مجيد بنوشت :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . . . وَ إِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لِي عَمَلِي [ 65 ] وَ لَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا [ 66 ] أَعْمَلُ وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ .
حسين بن على ( ع ) در راه كوفه
حسين بن على ( ع ) در راه كوفه
پس ، امير المؤمنين حسين ( ع ) اصحاب خويش جمع كرده ، هر كس را كه با خويش به عراق خواست برد ده دينار زر و شترى به دو داد ، پس از آن گرد صفا و كعبه و مروه طواف كرده از جهت اهل بيت خويش كجاوهها ترتيب داده روز سه شنبه كه روز ترويه بود و هشت روز از ذى الحجّه گذشته بود از مكّه بيرون آمد .
هفتاد و دو كس [ 67 ] بودند از موالى و شيعه و متّصلان كه در خدمت او روان
[ ( 64 ) ] چ : « حسين بن على ( ع ) . . . نموده » حذف شده است . [ ( 65 ) ] ل : عمل . [ ( 66 ) ] ل : بما . [ ( 67 ) ] چ : هشتاد و دو كس .