الفتوح ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٥

فتح رامهرمز ، تستر ، و مسلمان شدن هرمزان

( 1 ) هرمزان گفت :

اى خليفه ، رنج مردان را مىرسد و واقعه مردان را افتد ، نه من نخستين كسىام كه بلا به من رسيده باشد . تا جهان بوده است مردان را چنين مىرسيده است .

امير المؤمنين گفت :

سعادت به تو روى بنموده است كه در مدينهء رسول خدا ( ص ) تو را آورده [ اند ] . اكنون صلاح بر اين است كه رجوع به دين خداى سبحانه كنى و كلمهء شهادت ادا كنى و از بت و بت‌پرستى بيزار گردى كه از جملهء يگانگان باشى .

هرمزان گفت :

اى خليفه ، بدين حالت چگونه شهادت ادا كنم ؟

امير المؤمنين فرمود :

اگر كلمهء شهادت نگويى ، كشتن بر تو واجب شود و من [ 92 ب ] تو را زنده نگذارم .

امير المؤمنين از ابا آوردن هرمزان در غضب شده و هرمزان پيش او ترسان ايستاده بود . پس ، سرهنگان دين را فرمود : او را ايمان اقرار بكنانيد و يا بيرون بريد و سر او را از گردن جدا بكنيد .

هرمزان گفت :

اى خليفه ، چون [ به ] تحقيق مرا خواهى كشت ، من تشنه‌ام ، فرمان ده مرا شربت آبى دهند .

امير المؤمنين فرمود تا او را آب دهند . برفتند و پاره‌اى آب در كاسهء چوبين كردند و پيش او آوردند . هرمزان گفت : من از اين كاسه آب نخورم ؛ چه همواره از قدحهاى جواهر آگين آب خورده‌ام .

علىّ بن ابى طالب ( رضى ) حاضر بود فرمود :

اين بسيار نيست ، او را از قدح آبگينه آب دهند ؛ چه آبگينه نيز جوهرى است .

پس ، جامى آب از آبگينه آوردند . هرمزان بگرفت و همچنان در دست مىداشت و نمىآشاميد . عمر گفت :

چرا ننوشى ؟

گفت : بيم دارم كه پيش از آنكه اين آب را بنوشم مرا بكشى .

عمر گفت : با خداى پيمان نهادم كه تا اين آب را نخورى تو را نكشم .

هرمزان آن وقت جام آب بر زمين زد و بشكست و آب ناچيز شد . گفت :