مجموعة الوثائق السياسية للعهد النبوي و الخلافة الراشدة ( نامه ها و پيمانهاى سياسى حضرت محمد ( ص ) و اسناد صدر اسلام ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٨

واژه‌نامه

( 1 ) ( كور ) « لأهل تفليس من رستاق منجليس من كورة جرزان » ( 349 ) ، الكورة جمع آن كور ، به معنى ناحيه است .

( 2 ) ( كهن ) « لا يغيّر . . . كاهن من كهانته » ( 94 ) : كاهن در نظر يهود و ترسايان ، كسى است كه دامهاى سر بريده و قربانيها را پيش كش مىكند . كهانة : كار كاهن است .

( 3 ) ( كيد ) « إذا كان كيد باليمن » ( 94 ) ، الكيد : جنگ .

( 4 ) ( لبد ) بنگريد : « سبد » .

( 5 ) ( لبس ) « إذا دعوا إلى صلح يصالحونه و يلبسونه ، فإنّهم يصالحونه و يلبسونه » ( 1 ) ، لبسه : در آن ، وارد گشت و شركت جست .

( 6 ) ( لبن ) « ابن لبون » ( 109 ) ؛ « بنات لبون » ( 110 / ج ، 181 ) : بچه شترى است كه دو سال آن ، تمام يا وارد سال سوم شده باشد . از آن رو ، به آن ابن لبون گفته‌اند كه مادرش بچهء ديگرى آورده و بار ديگر ، شيردار گشته است . ( المحيط ) .

( 7 ) ( لثى ) « تسقيه السّماء ، أو يرويه اللّثى » ( 186 ) اللّثى : آبى صمغ مانند است كه از درخت بيرون مىآيد . شايد منظور از آن ، درختانى است كه آبيارى نمىگردند و با رطوبت خود سيراب مىگردند .

( 8 ) ( لجلج ) « الفهم الفهم فى ما يتلجلج فى صدرك » ( 237 ) ، التّلجلج : پىدرپى آمدن .

( 9 ) ( لحح ) « عن يسار القادسيّة بحر أخضر فى جوف لاح إلى الحيرة بين طريقين » ( 310 ) ، مكان لاح : جاى تنگ و چسبان .

( 10 ) ( لحم ) هذا ما أعطى محمّد . . . إلى حين الملحمة » ( 229 ) ، الملحمة : پيكار . ملحمهء بزرگ ، از نشانه‌هاى رستاخيز است . يعنى تا ابد و براى هميشه . « أهل البحرين . أنصار فى الملاحم » ( 72 ) ، الملاحم : پيكارها و غزوه‌ها .

( 11 ) ( لصت ) « على أن تكفّ لصوتك » ( 338 ، 357 ، 365 ) : اللّصت و اللّصّ ، جمع آن ، لصوت .

واژه‌اى است تازى گشته از يونانى به معنى دزد .

( 12 ) ( لطّ ) « لطّت بالذّنب » ( 126 ) ، گويند : لطّت النّاقة بذنبها يعنى شتر ماده براى جلوگيرى از دوشيدن خود ، دمش را ميان رانهاى خود برد . منظور ، نافرمانى است .

( 13 ) ( لظّ ) « لظّ بالرّسل » ( 252 ) ، لطّهم : با ايشان ماند و از آنان مراقبت نمود .

( 14 ) ( لملم ) « ململمة » ( 117 / ألف ) : فربه .

( 15 ) ( ليط ) « لا مقورّة الألياط » ( 133 ) ، بنگريد : « قور »

( ما كان لهم من دين فى رهن فبلغ أجله فإنّه لواط - در نسخه‌اى : لياط - مبرّأ من اللّه :

و ما كان من دين فى رهن وراء عكاظ ، فإنّه يقضى إلى عكاظ برأسه ؛ - در نسخه‌اى آمده است ، يقضى إلى رأسه و يلاط بعكاظ و لا يؤخّر - و ما كان لهم من دين فى رهن لم يلط