مجموعة الوثائق السياسية للعهد النبوي و الخلافة الراشدة ( نامه ها و پيمانهاى سياسى حضرت محمد ( ص ) و اسناد صدر اسلام ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٧
( 9 ، 10 ) فرمان عمر و فرمان على - عليه السّلام - براى خاندان كاكله
اين نوشته گويا به اين منظور نام جارود را همراه آن آورده‌اند تا از اين راه وانمود كنند كه اين ، همان فرمان پيامبر ( ص ) به علاء بن حضرمى است . زيرا وى در بحرين زندگى مىكرده و علاء حضرمى نيز كارگزار پيامبر ( ص ) در بحرين بوده است .
بنابراين ، منطقى به نظر مىرسد كه جارود ، عين آن فرمان يا نسخه‌اى از آن را از علاء حضرمى ، گرفته باشد . - م .
2 . سورهء نساء / 48 و 116 . - م .
3 . سورهء نساء / 10 . - م .
4 . چنان كه ديده مىشود ، تكرار مضمونها و ناپيوستگى جمله‌ها و نااستوارى آنها و نيز به دور بودن آنها از فصاحت و بلاغت حتّى در حدّ پايين ، خود گواه ديگرى است بر جعلى بودن و بىپايگى اين - به اصطلاح - پيمان‌نامه . - م .
5 . متن « لثلاث من ذى القعدة » روشن نيست كه سه شب از ماه ذى القعده گذشته ، يا سه شب از آن ماه ، مانده بوده كه اين پيمان‌نامه ، نوشته شده است . - م .
6 . بىسابقه است كه پيامبر خدا در جايى حضور داشته باشد و آنگاه املاى نوشته‌اى را آن هم نوشته‌اى با اين طول و تفصيل به كسى ديگر واگذارد . ! - م .
7 . اين نام ، با استفاده از نسخه بدل متن ، تصحيح قياسى گشت . - م .
( 1 )
( 9 ، 10 ) فرمان عمر و فرمان على - عليه السّلام - براى خاندان كاكله
( 9 ، 10 ) فرمان عمر و فرمان على - عليه السّلام - براى خاندان كاكله
نسخه‌اى خطّى به شمارهء 2841 ، ص 46 از كتابخانهء شهيد على پاشا در استانبول ( يكى از همكاران - كه خداوند به او پاداش نيك دهاد - نظر مرا به آن جلب كرد ) ؛ با مقدّمهء فارسى كه در زير مىآيد :
« در مجموعة چنين يافته شد : در منتصف ذى الحجة سنة خمس و سبعين و ستمائة باردبيل و شنيدم به خدمت بود ( ؟ ) فرزندان مولانا محمد الدين قاضى خطى ديدم بر پوست درخت نوشته ، مذكور و مشاور كه آن خط أمير المؤمنين عمرو علىّ صلوات اللّه عليهما است . در باب خاندان كاكله و سواد آن اين است كه اين ضعيف نقل كرده » . سپس گفته است :
نسخه‌اى به خطّ امير مؤمنان عمر ( ر . ض ) :
در هر سال ، دويست مثقال زر سره ، از همهء بيت المال ( انبار دارايى ) مسلمانان ، براى خاندان كاكله ، مقرّر داشته‌ام .
آن را پسر خطّاب نوشت ؛ و مهر كرد : كفى بالموت واعظا يا عمر ( اى عمر براى پندآموزى ، مرگ ، خود بسنده است ) .
نسخه‌اى به خطّ امير مؤمنان على - عليه السلام :