سيره معصومان ( فارسي ) — الصفحة ٢١٤

اشعار منسوب به امام

و اذا اخبا وغر الصدر * رفلا يزال به يشبه

افلا يعيج بعقله * افلا يثوب اليه لبه

افلا يرى ان فعله * مما يسور اليه غبه

حسبى بربي كافيا * ما اختشى و البغى حسبه

و لقل من يبغى علي * ه فما كفاه اللّه ربه

و در كتاب كشف الغمه به نقل ابن خشاب شعر ديگرى به اين شرح آمده است :

اللّه يعلم ان ما * بيدي يزيد لغيره

و بأنه لم يكتسب * ه بخيره و بميره

لو انصف النفس الخئو * ن لقصرت من سيره

و لكان ذلك منه اد * نى شره من خيره

ديگر از اشعار منسوب به امام كه ابن صباغ در كتاب فصول المهمه و على بن عيسى اربلى در كشف الغمه آورده‌اند چنين است :

اذا ما عضك الدهر * فلا تجنح الى خلق

و لا تسأل سوى اللّه * تعالى قاسم الرزق

فلو عشت و طوفت * من الغرب الى الشرق

لما صادفت من يقد * ر ان يسعد او يشقي

ابن عساكر در كتاب تاريخ كبير اشعار مزبور را به امام حسين ( ع ) منسوب مىداند . اما چنان كه در كتاب ، جواهر المطالب اثر ابو البركات شمس الدين محمد باغندى شافعى آمده و در يك نسخهء خطى در كتابخانهء رضوى موجود است اشعار مزبور را ابو بكر بن حامد سروده و از امام حسين ( ع ) روايت شده است :

اغن عن المخلوق بالخالق * تغن عن الكاذب و الصادق

و استرزق الرحمن من فضله * فليس غير اللّه من رازق

من ظن ان الناس يغنونه * فليس بالرحمن بالواثق

أو ظن ان المال من كسبه * زلت به النعلان من حالق

اشعار ديگرى كه به نقل اعمش در كتاب جواهر المطالب آمده به اين شرح است :

كلما زيد صاحب المال مالا * زيد في همه و في الاشتغال

قد عرفناك يا منغصة العى * ش و يا دار كل فان و بالي

ليس يصفو لزاهد طلب الزه * د اذا كان مثقلا بالعيال

از اسحاق بن ابراهيم در كتاب البداية و النهاية به روايت ابن كثير آمده است كه گفت : روزى امام حسين ( ع ) به زيارت مقبرهء شهدا در آرامگاه بقيع رفت و اشعارى بدين شرح خواند :

ناديت سكان القبور فاسكتوا * فأجابني عن صمتهم ترب الجثا

قالت أ تدري ما صنعت بساكني * مزقت لحمهم و خرقت الكسا

و حشيت اعينهم ترابا بعد ما * كانت تأذى بالقليل من القذى