سيرت رسول الله ( سيرة النبي ص ) ( عربي ، فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٢

باب سيزدهم در اسلام حمزه رضى اللّه عنه

باب سيزدهم در اسلام حمزه رضى اللّه عنه

باب سيزدهم در اسلام حمزه رضى اللّه عنه

محمّد بن إسحاق گويد ، رحمة اللّه عليه :

سبب اسلام حمزه ، رضى اللّه عنه ، آن بود كه سيّد ، عليه السّلام ، روزى بكوه صفا ايستاده بود ، ابو جهل بر وى بگذشت ، چون ديد كه سيّد ، عليه السّلام ، آن جايگاه ايستاده است ، دشنامى [ 1 ] چند بداد و سفاهت بسيار بنمود ، چنان كه سيّد ، عليه السّلام ، بغايت برنجيد . امّا سيّد ، عليه السّلام ، آن سخنها از وى احتمال [ 2 ] كرد و هيچ جواب نداد ، و زنى ايستاده بود ، از دور مىديد كه ابو جهل چه سفاهت نمود . پس چون ابو جهل رفته بود ، حمزه ، رضى اللّه عنه ، از شكار مىآمد ، همچنان سلاح در بسته بود و حمزه ، رضى اللّه عنه ، صيد [ 3 ] عظيم دوست داشتى و هر روز برخاستى و بكوه رفتى از بهر شكار ، و چون از شكار فارغ شدى ، بيامدى و اوّل طواف خانهء كعبه بكردى و به خانه رفتى . چون نزديك صفا رسيد [ 4 ] ، آن زن ، كه ديده بود كه ابو جهل آن سفاهتها بر پيغمبر ، عليه السّلام ، كرده بود ، نزديك حمزه رفت و گفت : اى حمزه ، اين ساعت ابو جهل بر گذشت و برادرزادهء تو محمّد را ، عليه السّلام ، دشنام داد و او را برنجانيد ، و محمّد ، عليه السّلام ، هيچ نگفت . حمزه ، رضى اللّه

[ ( 1 - ) ] روا : درآمد و دشنامى . [ ( 2 - ) ] روا و ايا : تحمل . [ ( 3 - ) ] روا : شكار را . [ ( 4 - ) ] روا : رسيده بود .