سيرت رسول الله ( سيرة النبي ص ) ( عربي ، فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٢

حكايت آن جماعتى از قريش كه بنفس خود مهتدى شدند پيش از مبعث

و إدراكك [ 1 ] الدّين الّذى قد طلبته * و لم تك [ 2 ] عن توحيد ربّك ساهيا

فأصبحت فى دار كريم مقامها * تعلّل فيها بالكرامة لاهيا

تلاقى خليل اللّه فيها و لم [ 3 ] تكن * [ من النّاس ] . جبّارا إلى النّار هاويا

و قد تدرك [ 4 ] الإنسان رحمة ربّه * و لو كان تحت الأرض سبعين واديا

و زيد بن عمرو بن نفيل را شعرها بسيارست در توحيد و اعتراف بر بعث و قيامت و بهشت و دوزخ ، و ذمّ كرده قريش را در ان بعبادت بتان ، [ و باز ] نموده است كه إختيار [ وى ] دين حنيفيّت است . و آن شعرهاى وى در سيرت مذكور است [ 5 ] .

و زيد بن عمرو پسرى داشت و او را سعيد بن زيد گفتندى و با عمر خطّاب رضى اللّه عنه ، عم‌زادگان بودند ، يك روز پيغمبر را ، عليه السّلام ، گفتند :

يا رسول اللّه ، هيچ آمرزشى از حق تعالى خواهى [ 6 ] از بهر زيد [ بن ] عمرو ؟

سيّد ، عليه السّلام ، گفت :

نعم ، فإنّه يبعث أمّة وحده

[ 7 ] .

گفت : چرا آمرزش نخواهم وى را ، كه فرداى قيامت يك امّت باشد ،

[ ( 1 - ) ] در اصل : و اذا راكك . [ ( 2 - ) ] در اصل : يكن . [ ( 3 - ) ] در اصل : فلم . [ ( 4 - ) ] در اصل : يدرك . [ ( 5 - ) ] متن عربى ج 1 ص 241 تا 246 . [ ( 6 - ) ] در اصل : سيد عليه السّلام از بهر زيد عمرو را گفت . در متن عربى ج 1 ص 240 چنين است : قالا لرسول اللّه أ نستغفر لزيد . . . [ ( 7 - ) ] در اصل : واحدة .