سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧

خديجه دخت خويلد نخستين صحابى زن

مادر پيامبر تا آن تاريخ زنده مىماند به چهل سالگى نرسيده بود در حالى كه خديجه اين سن را پشت سر گذارده و تا آن زمان دو بار ازدواج كرده بود ؛ با اين خيالهاى - هيجان‌انگيز و نگرانيها ، كلنجار مىرفت كه نفيسه دختر منبه يكى از دوستانش ، به ديدنش آمد و او بيهوده كوشيد تا خود را به حالت عادى بازگرداند ؛ نگرانى و اضطراب درونيش ، بر تازه وارد پوشيده نماند و تا آنگاه كه پرده از درونش با وى نگشود رهايش نكرد ؛ « نفيسه » نسبت به اين موضوع اميدوارش كرد و قول داد كه در مورد ازدواج با محمد - اين آرزوى رؤيايىاش - از هر تلاش و كوششى دريغ نورزد و تمام هوش و درايت خويش را به كار گيرد .

بنابراين به نزد او رفت . با خود خلوت كرده بود سخن را با اين پرسش آغاز كرد كه چرا تا كنون كه سنش از بيست تجاوز كرده و نياز مبرم به همسرى دارد كه در كنارش آرام گيرد و دنيايش را سرشار شادى و انس گرداند ، اقدام به ازدواج نكرده است ؟ محمد ( ص ) پاسخى به او نداد . مشكلات ازدواج ، يتيمى و فقر در ذهنش به رژه آمدند . او همچنان ساكت در انديشه بود ولى نفيسه براى بار ديگر پرسش خود را تكرار كرد تا پاسخى ازو گيرد و بالاخره با پافشارى و شيوهء خاصى ، وى را وادار به سخن كرد .

محمد ( ص ) لبخندى به لب آورده گفت : به خدا هيچ پولى در دست ندارم تا با آن اقدام به ازدواج كنم ؛ در اينجا بود كه نفيسه ، راهى و روزنه‌اى براى ورود به اصل مطلب يافت و در پاسخش گفت : اگر زيبايى و شرف و ثروت و كاردانى ، يك جا گرد آمده باشد بازهم مخالفت مىكنى ؟ اين خديجه است كه بر تمام زنان قريش و مكه برترى دارد .

محمد ( ص ) اين پيشنهاد را با خشنودى تلقى كرد و با عمويش ابو طالب ، در ميان گذاشت ، اين يك لبخندى شوق‌آميز بر چهره آورد و گل از گلش شكفت و نسبت به سرنوشت برادرزاده‌اش كه بيش از فرزند برايش عزيز بود ، اطمينان حاصل كرد ؛ در فاصله زمانى كوتاهى ، همه چيز ميان آنها حل و فصل شد . به همراهى عموهايش ابو طالب و حمزه ، به خانه وى رفت براى ازدواجى كه مشيت خداوندى در نظر گرفته بود تا به محمد در اداى رسالتى كه طى سالهاى اندك بعدى بر دوش مىگيرد يارى رساند ، همه چيز آماده و مهيا بود .

طبق ادعاى بيشتر مورخين و سيره‌نويسان ، پس از سخنان كوتاهى كه ابو طالب به رسم متداول در مجلس عقد به زبان آورد ازدواج انجام پذيرفت . علاوه بر اين روايت