سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣
خديجه دخت خويلد نخستين صحابى زن
خديجه دخت خويلد نخستين صحابى زن
خديجه دخت خويلد نخستين صحابى زن
بهتر آن ديدم كه پيش از پرداختن به سيرهء امامان دوازده‌گانه ، سخنى هر چند فشرده دربارهء دو بانوى بزرگوار داشته باشم : يكى خديجه مادر زهرا ( س ) و جدهء امامان كه ثروت و موقعيت خود را نثار اسلام كرد و در راه آن هر گونه اذيت و آزار و دشوارى را بجان خريد و با قلبى باز و گشوده بر تمامى تعاليمش و ايمانى استوار به اينكه خداوند هرگز پيامبرش را ناكام نمىسازد به استقبال آيين تازه در آمد و آنگاه كه پيامبر ، هراسيده و با نگاه‌هاى بهت‌آلود در نخستين لحظات فرود آمدن وحى ، به نزدش آمد سعى كرد تا آرامش و اطمينان را به وى بازگرداند و عاشقانه و با صفاى همسرى مهربان ، در برش گرفت و به سينه‌اش نزديك ساخت و در اين حال ، با وى مهر و محبت مادرى را يافت كه از تمام دشمنان دنيا ، در امانش مىدارد .
در همين مورد است كه بانو « بنت الشاطى » مىگويد : آيا همسرى جز او ، چنان استقبالى نسبت به دعوت تاريخى او از غار « حرّا » به عمل مىآورد و آنگونه با مهر و محبت تمام و شفقتى سرشار و با ايمانى استوار و بىآنكه كمترين ترديدى در صداقتش به خود راه دهد يا به اطمينانش در اينكه خداوند هرگز او را خوار نخواهد گرداند خللى وارد آيد ، در آغوشش مىگيرد ؟ در توان كدام بانوى ثروتمند و در ناز و نعمتى جز خديجه بود كه با كمال خشنودى از آسايش و نعمت و راحتى كه برخوردار بوده دست شويد تا در سخت‌ترين شرايط رنج‌آميز در كنار همسرش باشد و در راه آنچه كه بدان ايمان دارد ، با هر شكنجه و آزار و اذيتى كه بر او روا مىرود ، شريكش باشد . تنها او بود كه دست تقدير آماده‌اش ساخته بود تا با تمام وجود وارد زندگى پيامبر ( ص ) شود و آرامش