سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩
پيش در آمد
بپذيريم عترت وارد شده در حديث ثقلين شامل همان امامانى باشد كه شيعيان فاطمى ادعا مىكنند همچنانكه اين حديث بيانگر اين نيست كه اينان فرزندان حسين هستند و فرزندان حسن ( ع ) نيستند و به همين ترتيب كه مىگويند به دنبال يكديگر آيند و همانگونه كه دال بر ارثى - بودن امامت نيست بر سياسى بودن آن نيز دلالت نمىكند و بيش از هر چيز دلالت بر امامت فقهى و علمى دارد .
اين سخن در حد خود درست و منطقى است و طبيعى است كه هر قضيه مشخص‌كننده موضوع خود نيست ولى پس از توجه و در نظر گرفتن قراين و مناسبتهايى كه آن احاديث را در برگرفته‌اند شكى در اينكه مراد از اهل البيت و عترت ، چه كسانى هستند ، باقى نمىماند و مىدانيم كه حول و حوش آيهء تطهير آمده كه پيامبر ( ص ) پس از آنكه على ، فاطمه ، حسن و حسين را به زير عباى خيبرى خويش گرد آورد آن را تلاوت فرمود ؛ همچنانكه در حديث ثقلين و سفينه نوح و ديگر احاديث كه شامل كلمات اهل البيت و عترة شده‌اند نيز در اولى ، همرديف قرآن و در ديگرى همچون سفينه نوح و در سومى پناه زمينيان قلمداد شده‌اند و ناگزير بايد چنين كسانى از اهل بيت و عترتش به بالاترين مقام علمى و مذهبى نايل آمده باشند كه جز امامان ( ع ) نمىتوانند باشند و بدون ترديد مسلمانان صدر اسلام به خوبى مىدانستند كه منظور از اهل بيت و عترتى كه پيامبر بر زبان مىآورد ، چه كسانى بوده‌اند بويژه كه بنا به روايت عبد اللّه بن عباس و ديگران طى 9 ماه شاهد بوده‌اند كه بيشتر روزها بر در خانهء على و فاطمه مىايستاد و مىگفت ( انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و . . . ) همچنانكه شاهد بوده‌اند كه طبق روايت صحيح مسلم در صفحه 131 از جلد هفتم و ترمذى و حاكم در المستدرك و ديگر منابع اهل سنت ، وقتى براى مباهله خارج مىشد جز اينان كسى همراهش نبود و مىفرمود : پروردگارا اينان اهل بيت من هستند .
همچنانكه در ابتداى سخن خود راجع به منظور از اين كلمه گفتيم ، پيامبر ( ص ) در مناسبتهاى مختلف و به منظور روشنگرى و يادآورى فضل و كمال خاندانش ، اين كلمه را به كار برده است .
در روايتى كه گروهى از محدثين به « زيد بن ارقم » ، « جابر بن عبد اللّه » ، عايشه ، ابو ذر و حذيفة - بن اسيد و ديگر صحابه‌ها نسبت داده‌اند آمده است كه پيامبر ( ص ) فرموده : اى مردم من در ميان شما چيزى بجاى گذاشته‌ام كه تا وقتى ملاكش قرار دهيد هرگز گمراه نخواهيد شد كتاب خدا و خاندان اهل بيتم . و در بيشتر متنها اضافه شده : اين دو تا به روز قيامت از يكديگر جدايىناپذيرند .
و از برخى صحابه روايت شده كه در مناسبتهايى مىفرمود : خداوند در مورد دو چيز از شما سؤال مىكند : قرآن و خاندان اهل بيتم ؛ پس ببينم كه پس از من چگونه با آنها رفتار مىكنيد .
و در روايت ديگرى از ايشان آمده كه بر سر راه خود به مدينه در بازگشت از حجة الوداع به « الجحفة » رسيد برابر مسلمانان همراهش به سخنرانى ايستاد و پس از ثنا و ستايش خداوند فرمود : عمر هر پيامبرى نيمى از عمر پيامبر پيش از اوست و من نيز دير يا زود دعوت حق را