سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٢

بر جاى پيامبر خوابيدن او در شب هجرت

بر جاى پيامبر خوابيدن او در شب هجرت

بر جاى پيامبر خوابيدن او در شب هجرت

پس از وفات ابو طالب عموى پيامبر ، كار بر محمد ( ص ) تنگ شد و حوادث بر او سهمناك گرديد و قريش بر اذيت و آزارش شدت بخشيد و ديگر كسى نبود كه قريش در مكه برايش حسابى باز كند و حرمتى برايش قائل باشد ؛ در طايف قبيلهء ثقيف زير بار نرفت كه به سخنش گوش فرا دهد وقتى كودكان و بزرگان و زير دستان را وامىداشتند كه با سنگ به جانش بيفتند و بر اثر همين سنگ زدنها بود كه چندين جاى تن مباركش آسيب ديد ؛ على ( ع ) نيز كه به اتفاق زيد بن حارثه همراهيش مىكرد از اين معركه جان سالم بدر نبرد ؛ پيامبر براى نخستين بار براى دعوت اسلام به خارج از مكه مىرفت و على ( ع ) با سر و سينه سنگها و ضربه‌ها را دريافت مىكرد و مجروح گرديد با اين حال به پيامبر نيز آسيب رسيد و بنا به آنچه بيشتر مورخين آورده‌اند از دو پايش ، خون جارى شد .

پيامبر ، نااميد از « ثقيف » و هم‌پيمانانشان و از همهء قبايلى كه بر سر راه به آنها برخورده بود ، به مكه بازگشت و تنها پس از آنكه از « مطعم بن عدى » امان گرفت و او ، قريش و هم‌پيمانانشان را از وى در امان داشت توانست وارد مكه شود و به انتظار فرمان خداوندى در مكه ماند و گروههايى را كه بسته به شرايط بر او وارد مىشدند به حضور مىپذيرفت ؛ عمويش عبد العزى معروف به « ابو لهب » نيز هم حركت او را زير نظر داشت و به كسانى كه به حضور پيامبر مىرسيدند مىگفت : ( برادرزادهء من جادوگر است ، مراقب باشيد تا با جادويش شما را نفريبد ؛ ما خويشان او هستيم و بهتر از هر كس او را مىشناسيم ) ، پيامبر على رغم چنين برخوردهايى كه با وى مىشد ايمانش