مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢

فهرست مطالب

سه نظر درباره ارتباط حوادث با گذشته 381

اعتقاد به قضا و قدر مستلزم جبر نيست 384

توجيه آزادى و اختيار در عين حكومت قضا و قدر 385

قضا و قدرهاى حتمى و غير حتمى 386

قانون عليّت عمومى 387

فرضيّهء غلط دربارهء تغيير سرنوشت 389

فرضيهء صحيح دربارهء تغيير سرنوشت 389

آيا ممكن است اراده و عمل انسان موجب تغييراتى در الواح ملكوتى بشود ؟ 390

موجوداتى كه امكان بيش از يك نوع از وجود دارند و موجوداتى كه امكان بيش از يك نوع از وجود ندارند 391

سرنوشتهاى گوناگون و امكان جانشين شدن آنها بجاى يكديگر 392

امتياز بشر و برخوردارى او از نوعى آزادى كه خاصّ خود اوست 394

سؤال از رسول اكرم دربارهء دوا و حرز از نظر قضا و قدر 395

على ( ع ) از سايهء ديوار كج حركت مىكند و به كسى كه از نظر قضا و قدر اعتراض مىكند پاسخ مىگويد 396

طرز تفكّر مسلمانان صدر اول اسلام 396

اعتراض ابو عبيده جرّاح به عمر دربارهء فرار از طاعون و پاسخ عمر 397

سرچشمهء اين تعليمات خود قرآن است 398

تغييرناپذيرى در طبيعت 399

نظامات لا يتغيّر از نظر قرآن 399

تفسيرهاى ديگر دربارهء قضا و قدر حتمى و غير حتمى 401

تأثير عوامل معنوى 405

چون قضا آيد نماند فهم و رأى 407

تفسير احاديثى كه مىگويد : چون قضاى الهى بيايد همهء اسباب و علل از كار مىافتد 409

ريشهء قرآنى اين احاديث 410

تفاوت حسّاس ميان عقيدهء قضا و قدر الهى و جبر مادى 412

اعتقاد به قضا و قدر الهى آنطور كه اسلام تعليم مىدهد اراده و همّت را مضاعف مىكند 412

منطقى كه در تمام جهان از مختصّات قرآن است 414

پاسخ عجيب و عميق امير المؤمنين در جواب كسى كه از استطاعت سؤال كرد 418

سطح عالى منطق اسلام در معارف الهى 420

اسلام با منطق عالى خود ، اكابر متكلّمين را پشت سر مىگذارد 420

ناتوانى احمد امين مصرى از درك منطق اسلام 421

نظر گوستاولوبون و انتقاد آن 421

نظر ويل دورانت و دومينيك سوردل و انتقاد آنها 422

مستشرقين ، معتزله را تمجيد مىكنند 423

چه چيز سبب شد كه مسلمين دربارهء قضا و قدر و جبر و اختيار بحث كنند ؟ 424

مستشرقين سرچشمهء عقيدهء جبر را اسلام ، و سرچشمهء عقيدهء آزادى و اختيار را جهان مسيحى مىدانند 424

انتقاد از نظر مستشرقين 425

اشتباه عجيب « دوزى » مستشرق معروف هلندى 426

بحثى حديثى 428

حديثى از اهل سنّت و حديثى از شيعه در تفسير دستور پيغمبر دربارهء فرار از طاعون و و با 428