مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٥
سختگيرها
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 1 ) .
« آنان كه ايمان آورده‌اند ( يعنى مسلمانها ) و يهوديان و صابئين و نصرانيها ، همهء كسانى كه ايمان به خدا و روز رستاخيز داشته باشند و كار شايسته بجا آورند ، بىخوف و واهمه خواهند بود و غمگين نيز نمىگردند . »
در اين آيه ، براى رستگارى و ايمنى از عذاب خدا سه شرط ذكر شده است :
ايمان به خدا ، ايمان به روز رستاخيز ، و عمل نيك ؛ قيد ديگرى نشده است .
برخى از روشنفكر مآبها پا فراتر نهاده و گفته‌اند كه هدف انبياء دعوت به عدالت و نيكوكارى است و بنابر قانون « خذ الغايات و اترك المبادى » ( هدف را بگير و مقدمات را رها كن ) بايد بگوييم كه عدالت و نيكوكارى حتى از مردمان كافر به خدا و قيامت هم مقبول است . بنابراين كسانى كه منكر خدا و قيامتند ولى خدمات بزرگ فرهنگى ، بهداشتى ، اقتصادى ، سياسى و اجتماعى به بشريّت تقديم مىدارند داراى اجر بزرگى خواهند بود .
البته اينها به آياتى از قبيل « إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا » و يا « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ » مىتوانند استدلال كنند اما آياتى از قبيل آيهء فوق خلاف مدعاى آنها را بيان مىكند .
اكنون دلائل گروه ديگر را ملاحظه كنيم :
سختگيرها
سختگيرها
در قبال روشنفكران گشاد باز كه مدعيند عمل خير از هر كس در هر وضع و حالى كه باشد مقبول درگاه خداست مقدسان سختگير قرار گرفته‌اند و اينها درست در نقطهء مقابل آنها موضعگيرى كرده‌اند . اينها مىگويند : محال است كه عملى از غير مسلمان پذيرفته باشد . اعمال كافران و همچنين مسلمانان غير شيعه يك پول هم ارزش ندارد .
كافر و مسلمان غير شيعه ، خودش مردود و مطرود است پس عملش به طريق اولى مردود است . اين گروه نيز دو دليل مىآورند : عقلى و نقلى .
( 1 ) . مائده / 69