السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٩
سفر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بطائف
( 1 ) خدايان خود ثابت قدم باشيد ، و اين كاريست كه مراد و مقصود همگان است ، اين ( سخنى ) را ( كه محمّد ميگويد و ميخواهد همه را پيرو يك خدا و معبود گرداند ) ما در آخرين ملت نيز ( كه ملت مسيح باشد ) نشنيده‌ايم ( و آنان نيز بسه خدا معتقدند ) و اين سخن محمد جز بافته‌گى و دروغ چيزى نيست » .
سفر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بطائف
سفر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بطائف
با مرگ ابو طالب دشمنان پيغمبر اسلام جرئت بيشترى نسبت بآزار آن حضرت پيدا كردند از اين رو رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در صدد استمداد از قبيلهء ثقيف ( كه در طائف
[ ( ) ] « و لما رايت القوم لا ود فيهم * و قد قطعوا كل العرا و الوسائل تا آن جا كه دربارهء رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گويد : « فأيده رب العباد بنصره * و أظهر دنيا حقه غير باطل آنگاه ابن هشام دنبال قصيدة كه متجاوز از نود بيت است گويد : « هذا ما صح لى من هذه القصيدة » . و در صفحه 352 پس از نقل داستان صحيفه و پيمان نامهء مشركان اشعار ذيل را از ابو طالب نقل كند : « الا أبلغا عني على ذات بيننا * لويا و خصا من لوى بنى كعب « ألم تعلموا انا وجدنا محمدا * نبيا كموسى خط فى اول الكتب و از جمله اشعارى كه ديگران نقل كرده‌اند اشعار ذيل است كه ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه ج 3 صفحه 313 از ابو طالب نقل كرده : « زعمتم با نا مسلمون محمدا * و لما نقاذف دونه و نزاحم » تا آنجا كه گويد : « نبى أتاه الوحى من عند ربه * و من قال لا يقرع بهاسن نادم و اشعار زياد ديگرى كه علامهء امينى در ج 7 الغدير ص 330 - 340 نقل كرده است و ذكر آنها در اينجا كلام را طولانى كند و از وضع ترجمه و پاورقى ما نيز خارج است ، و براى مزيد اطلاع خوانندگان محترم بكتاب مزبور و همچنين بكتاب ابو طالب مؤمن قريش - تأليف عبد اللّه خنيزى - و غيره مراجعه كنند .