السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٢
بعثت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله
( 1 )
بعثت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله
بعثت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله
و چون حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله بسن چهل سالگى رسيد بنبوت مبعوث گشت ، و خداى تعالى از هر پيغمبرى كه پيش از او بنبوت رسيد عهد و پيمانى بگرفت ، كه بدان حضرت ايمان آورده و او را تصديق كنند و با دشمنانش بجنگند ، و جريان بعثت و پيمبرى او را به پيروان خود و آنان كه بدانها ايمان آورده‌اند بگويند .
و در قرآن مجيد نيز آن را براى پيغمبرش محمّد صلى اللّه عليه و آله نقل كند و به دو فرمايد :
« و چون خداوند از پيمبران پيمان گرفت آنگاه كه بشما كتاب و حكمت بخشيد پس براى هدايت شما رسولى از جانب خدا آمد كه گواهى براستى كتاب و دين شما ميداد تا ايمان آورده و از او يارى كنيد ، خداوند فرمود آيا بدان ( يعنى رسول و قرآن ) اقرار داريد و از پيمان من پيروى خواهيد كرد ؟ همه گفتند آرى اقرار داريم خداوند فرمود شما ( بر خود و امت خويش ) گواه باشيد و من نيز با شما گواه خواهم بود » [ ( 1 ) ] و بدين ترتيب خداوند عهد و پيمانى از پيمبران خود بدانچه گفته شد گرفت .
ابتداى كار نبوت : از عايشه نقل كنند كه گفت : در ابتداى كار نبوت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله خوابهائى ميديد كه در خارج تحقق مىيافت ، و كم‌كم خداوند او را علاقه‌مند به تنهائى و گوشه گيرى كرد ، و چيزى براى آن حضرت محبوبتر از تنهائى نبود .
و برخى گويند : هنگام بعثت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله چنان بود كه هر گاه براى قضاى حاجت بيرون ميرفت از خانه‌هاى مكه دور ميشد و در ميان دره‌ها و كوهها ميرفت و چون تنها مىشد ميديد كه سنگها و درختها با او سخن گفته و بر او سلام كرده ميگويند :
« السلام عليك يا رسول اللّه » محمد صلى اللّه عليه و آله بهر طرف نگاه ميكرد جز سنگ و درخت چيزى اطراف خود نميديد ، و چندى كه از اين جريان گذشت جبرئيل بر او
[ ( 1 ) ] سوره آل عمران آيه 81 .