حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٨

صرف اموال در راه شكست علويان

البته عمويش از آن ميراث چيزى را مىخواست ، امّا به خواسته‌اش نرسيد .

و دربارهء آن به مخالفت وى برخاست و دشمنش ابو بكر را مدح و ثنا گفت .

سزاوارترين فرد به ميراث نبوّت كسى است كه در احكام دين ، هرگز ملامت كسى در او اثر نكرد ، سزاوارتر از همه به ميراث پيامبر ( ص ) كسى است كه در عين گرسنگى خوراكش را به فقير داد .

آيا تو روز غدير خم را فراموش كرده‌اى ؟ و يا آن كه از آن مقام بىاطّلاعى ؟ ! خداوند بخشنده ، فرمانروايى و زمامدارى را در آن روز ويژهء وى ساخت .

در دشمنانش علامتى است ، و بر تو اين علامت و نشانى پوشيده نيست ! آن ميراث را از اهلش جدا كرديد ، اين بىعدالتى و انحراف شما براى چيست ؟

جامهء آن ميراث را گروهى به تن كردند ، كه لباس خوارى را براى روز قيامت پوشيدند .

آيا كسى كه با سگ و كبوتر - بازى مىكند - مىخواهد حق محمد ( ص ) را ضايع كند ؟ » قابل ذكر است كه ابن معتز عبّاسى همان راه مروان بن ابى الجنوب را پيموده و مدعى شد كه خاندان عبّاس به پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - نزديكترند و به ارث بردن از او و به مقام و موضع او از علويان شايسته‌تر و سزاوارترند ، و همو در قصيدهء خود در اين باره چنين مىگويد :

ألا من لعين و تسكابها * تشكى القذاة و تنكابها نهيت بين رحمى لو وعوا * بصحة بر بانسابها و راموا قريشا أسود الشرى * و قد نشبت بين أنيابها قتلنا أمية فى دارها * فكنّا أحق باسلابها و كم عصبة قد سقت * منكم الخلافة صابا بأكوابها اذا ما دنوا ثم يلقونكم * زبونا قرت بحلابها