حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٣
متوكل ابن سكيت را براى آزمون امام مىطلبد
متوكل ابن سكيت را براى آزمون امام مىطلبد
متوكل ابن سكيت را براى آزمون امام مىطلبد
متوكل از دانشمند بزرگ يعقوب بن اسحاق ، مشهور به ابن سكيت دعوت مىكند تا از امام هادى عليه السّلام مسألهء پيچيده و مشكلى را بپرسد ، شايد او پاسخى نداشته باشد و از اين راه وسيله‌اى براى بدنامى و تحقير امام فراهم آورد ، ابن سكيت رفت و مسأله‌اى را براى آزمون امام عليه السّلام تهيّه كرد و در كاخ خليفهء عباسى انجمن علمىيى فراهم شد كه تمام دانشمندان ، فقها و متكلمان بزرگ در آن جمع بودند و در رأس همه شخص متوكل نشسته بود كه ابن سكّيت از امام عليه السّلام چنين سؤالى را كرد :
« خداوند چرا به حضرت موسى معجزهء عصا و يد بيضاء را داد و به حضرت عيسى شفاى كور و پيس و زنده كردن مردگان و به حضرت محمد ، قرآن و شمشير را ؟ » امام عليه السّلام بلافاصله شروع كرد حكمت آنها را بيان كردن و فرمود :
« خداوند متعال به حضرت موسى ، عصا و يد بيضا ، را در زمانى مرحمت كرد كه سحر و جادو بين مردم رواج داشت از اين رو موسى عليه السّلام معجزه‌اى آورد كه سحر و جادوى آنها را مغلوب و آنان را سرگردان نمود و حجّت را بر ايشان تمام كرد ، و به حضرت عيسى ( ع ) شفاى كور و پيس و زنده كردن مردگان را به اذن خدا در موقعى داد كه پزشكى در بين مردم رواج داشت ، از آن جهت معجزه‌اى آورد كه آنها را مغلوب و درمانده ساخت ، و به حضرت محمد - صلّى اللّه عليه و آله - قرآن و شمشير را در زمانى داد كه در بين مردم بيش از هر چيز شمشير و شعر رونق داشت ، اين بود كه قرآن درخشنده و شمشير پيروز را به او داد تا شعر ايشان را مغلوب و شمشير آنها را مقهور سازد و حجت را بر ايشان استوار نمايد . »
براستى كه خداوند پيامبران و فرستادگانش را به وسيلهء آيات روشن تأييد فرموده و با معجزات درخشان كه بشر از آوردن نظاير آنها ناتوان است ، يارى نموده است و آن چه با روح مردم هر زمان سازگار بوده است همان را به