حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠
رشد امام عليه السّلام
را گرامى مىداشت و بزرگ به كوچك احترام مىكرد . مورّخان نمونه‌هاى برجسته‌اى از اخلاق و رفتار اين خاندان را نقل كرده‌اند كه باعث فخر و مباهات است ، نقل كرده‌اند كه امام حسين عليه السّلام در حضور برادرش امام حسن عليه السّلام به خاطر احترام و تجليل از او ، سخن نمىگفت . و نيز آورده‌اند كه امام زين العابدين عليه السّلام هيچ وقت با مادر و يا دايه‌اش غذا ميل نفرمود از بيم آن كه مبادا پيش از او به آن قسمت از غذا كه او دست دراز مىكند ، ميل داشته باشند ، و در نتيجه مورد بىمهرى آنها واقع شود . بنابراين كدام آداب و رسوم در دنيا نظير آداب و رفتار انبياء است و به پاى روش و الا و اخلاق بلند آنها مىرسد ؟
امام هادى عليه السّلام در سايهء پدرش امام جواد عليه السّلام بزرگ شد كه آن حضرت نمونه‌اى از فضايل و ويژگيهايى بود كه انسان به آنها مىبالد ، از اشعهء روح خود به فرزندش تابيد و فضيلتى نماند مگر اين كه در لوح وجود نوزاد غرس كرد ، و هر چه بزرگتر مىشد ، خصلتها و هوشمندى كودك بيشتر باعث اعجاب مىشد .
مورّخان نقل كرده‌اند وقتى كه امام جواد آمادهء حركت به سوى عراق شد او را در دامنش نشاند - كه در آن زمان شش‌ساله بود - و فرمود :
« از اشياء زيباى عراق چه ارمغانى را دوست مىدارى ؟ . . . »
امام هادى لبخندى زد و عرض كرد :
« شمشيرى كه همچون شعلهء آتش باشد . . . »
امام جواد به فرزند ديگرش - موسى - نگاهى كرد و فرمود :
« تو چه دوست دارى ؟ . . . »
موسى گفت : « فرش خانه . . . »
امام جواد عليه السّلام شگفتى خود را نسبت به فرزندش هادى ، پوشيده نگذاشت و رو به فرزندش كرد و او را مخاطب قرار داد و گفت :
« ابو الحسن - يعنى امام هادى - نظير من است . . . »
براستى كه امام از خواستهء پسرش كه حكايت از شجاعت و دلاورى او