حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٠
سخنانى از نور
« الكفر للنعم امارة البطر ، و سبب للتغيير . »
« كفران آن نعمتها نشانهء ناسپاسى و نارضايتى و باعث از دست رفتن آنهاست . »
بدون ترديد كسى كه كفران و ناسپاسى نعمت كند ، او شخص نمك‌نشناس و ناسپاسى است و از فرمان و اطاعت نعمت دهنده بيرون رفته است ، همان طورى كه ناسپاسى باعث دگرگونى و از دست رفتن نعمت است .
23 - امام عليه السّلام فرمود :
« اللجاجة مسلبة للسلامة ، و مؤدية للندامة . »
« لجاجت ، تندرستى و سلامتى را از انسان مىگيرد و باعث پشيمانى مىشود . »
امام هادى عليه السّلام از لجاجت يعنى پافشارى در كارى را كه مصلحت تأمّل و شتاب نداشتن بوده است منع فرموده از آن رو كه سلامتى را از ميان مىبرد و به پشيمانى مىانجامد . در حديث آمده است كه لجبازى فكر و انديشه را از آدم مىگيرد .
24 - امام عليه السّلام فرمود :
« الهزء فكاهة السفهاء و صناعة الجهال . »
« مسخره كردن ديگران ، خوش‌منشى نادانان و صفت بىخردان است . »
براستى دست انداختن و سبك شمردن مردم تنها سرمايهء نادانان و فرومايگى بىخردانى است كه جز ريشخند كردن خلق خدا كار ديگرى ندارند .
25 - امام عليه السّلام فرمود :
« العقوق يعقب القلة ، و يؤدى الى الذلة . »
« عاق والدين شدن ، باعث كمى اولاد شده و به ذلّت و خوارى مىانجامد . »