حياة الإمام الهادي ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام هادى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٤
سخنانى از نور
قبل . . . »
« از فلانى عذر خواهى كن و گله كن و بگو : چون خداوند براى بنده‌اى ارادهء خير فرمايد ، هرگاه كسى از او عذر خواهى كند بپذيرد . . . »
براستى وقتى كه گله‌گذارى به چنين سخنان زيبايى آراسته شود ، ديگر كينه و عداوتى نمىگذارد و باعث گسترش دوستى و محبت مىگردد .
3 - امام عليه السّلام فرمود :
« من سأل فوق قدر حقه فهو اولى بالحرمان . . . »
« هر كس بيش از مقدار حق خويش را بطلبد ، او سزاوارتر به محروميّت است . . . »
براستى كسى كه بيش از مقدارى كه استحقاق دارد درخواست كند ، خودشرا در معرض محروميّت و از بين رفتن حق خود قرار داده است .
4 - فرمود :
« صلاح من جهل الكرامة هو انه » « كسى كه به ارزش كرامت انسانى عارف نباشد ، شايستهء خارى و ذلت است . »
اين سخن چقدر زيباست ، زيرا كسى ارزش كرامت انسانى را نمىداند و از ارزشهاى انسانيت آگاه نيست ، شايستهء خوارى و بىاعتبارى و دورى گزيدن است .
5 - امام عليه السّلام فرمود :
« الحلم ان تملك نفسك ، و تكظم غيظك مع القدرة عليه . »
« بردبارى آن است كه خويشتن دار باشى و با وجود داشتن قدرت ، خشمت را فرو خورى . »
براستى كه حقيقت بردبارى آن است كه انسان بر نفس و اعصاب خود