بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٦
باب هفتم مناظرات امام عليه السّلام با ابو حنيفه و ساير اهل زمانش
به همين دو آيه اكتفا مىكنيم .
يكى از حاضرين گفت ما مىبينيم شما نسبت به غذاهاى لذيذ پارسائى مينمائيد با اين وضع بمردم دستور ميدهيد دست از اموال خود بردارند و شما از ثروت آنها بهره‌مند شويد .
امام عليه السّلام فرمود : سخنان بىفايده را رها كنيد اكنون بگوئيد شما از ناسخ و منسوخ قرآن اطلاع داريد و محكم و متشابه را مىشناسيد كه هر كس گمراه شد بواسطه وارد نبودن بناسخ و منسوخ و محكم و متشابه بود . گفتند تمام آنها را اطلاع نداريم ولى بعضى از ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه را مىشناسيم .
فرمود از همين جهت گرفتار شده‌ايد احاديث پيامبر نيز همين طور است .
اما آيه‌اى كه گفتيد خداوند گروهى را ميستايد بواسطهء كردار نيك آنها اين عمل جايز و مباح بود و از اين كار نهى نشده بودند خدا پاداش آنها را خواهد داد ولى بعد دستورى داد بر خلاف عمل آنها . دستور خداوند ناسخ عمل آنها مىشود و اين نهى خدا بواسطه ترحم بر مؤمنين و توجه به آنها بود كه خود و خانواده‌شان را به مشقت نياندازند بواسطهء كمك كردن به ديگران در ميان اين خانواده‌ها اطفال ناتوان و بچه‌هاى كوچك و پيرمردان فرتوت و زنان كهنسالى هستند كه طاقت گرسنگى ندارند اگر همان گرده نانى كه دارم به ديگران بدهم با اينكه نان ديگرى ندارم از گرسنگى از دست ميروند .
به همين جهت پيامبر اكرم فرموده پنج دانه خرما يا پنج گرده نان يا پنج درهم كه انسان دارد و مىخواهد صرف كند بهتر از همه آن است كه صرف در مخارج پدر و مادر خود كند بعدا در راه خود و خانواده در مرتبه سوم آنچه بخويشاوندان فقير بدهد در مرتبهء چهارم همسايگان تنگدست در مرتبه پنجم آنچه در راه خدا مصرف كند كه اين ثوابش از همه كمتر است .
پيامبر اكرم به آن مرد انصارى كه در هنگام مرگ پنج يا شش برده خود را