بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩٢

باب هفتم مناظرات امام عليه السّلام با ابو حنيفه و ساير اهل زمانش

فرمود ثورى ! آن زمان هنگام تنگدستى و فلاكت مردم بود به مقدار تنگدستى و گرفتارى زمان لباس ميپوشيدند . اما حالا زمانى است كه نعمت از هر جانب فرو ريخته . در اين موقع آستين جبهء خود را كنار زد در زير آن جبه‌اى پشمى سفيد داشت كه آستين و دامنش از آن كوتاهتر بود . گفت : ثورى ! اين لباس را براى خدا پوشيده‌ام و اين لباس رو را براى شما پوشيده‌ام ، آنچه مال خداست پنهان كرده‌ام و لباسى كه براى شما پوشيده‌ام آشكار است .

كافى - داود رقى گفت : يكى از خوارج در مورد اين آيه از من پرسيد :

و مِن الضَّأْن اثْنَيْن وَ مِن الْمَعْزِ اثْنَيْن قُل آلذَّكَرَيْن حَرَّم أَم الْأُنْثَيَيْن - وَ مِن الْإِبِل اثْنَيْن وَ مِن الْبَقَرِ اثْنَيْن « 1 »

كدام نوع را حلال نموده و كدام نوع را حرام . من نميدانستم چه جواب به او بدهم . خدمت حضرت صادق رسيدم موقعى كه به حج رفته بودم جريان را بايشان عرض كردم . فرمود : خداوند براى قربانى در منى حلال كرده گوسفند و بز اهلى را و قربانى كردن بز كوهى را حرام نموده است . اين فرمودهء خدا كه از شتر دو تا و از گاو دو تا خداوند حلال نموده قربانى شترهاى عربى را و شتر خراسانى را حرام نموده گاو اهلى را حلال كرده و گاو كوهى را حرام نموده .

داود رقى گفت : اين جواب را براى آن مرد بردم گفت اين جوابى است كه شتران از حجاز آورده‌اند ( اشاره باينست كه اين جواب را از خاندان نبوت كه ساكن حجاز هستند بدست آورده‌اى ) .

كافى - حسين بن يزيد گفت : شنيدم از حضرت صادق ميفرمود : كه ابو حنيفه به من گفت : ديروز مردم از شما در شگفت شدند از آن همه چانه زدن براى خريدن شترى كه براى قربانى ميخريدى زيرا تا جايى كه ممكن بود چانه زدى .

( 1 ) انعام 142 : از بره دو تا و از بز دو تا بگو نرها حرام است يا ماده يا بچه‌هائى كه در شكم ماده‌ها است از شتر دو تا و از گاو نيز دو تا .