بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٧

باب ششم آنچه بين امام عليه السّلام و منصور و فرمانداران ستمگر او اتفاق افتاد

ربيع گفت : وقتى امام صادق بيرون آمد گفتم : آقا شمشير و پوست تخت مرا براى شما گسترده بودند ، وقتى آمديد لبهايتان حركت ميكرد چه دعائى خوانديد ؟

فرمود : بلى من وقتى در چهره‌اش تصميم بدى را مشاهده كردم اين دعا را خواندم :

« حسبى الرب من المربوبين و حسبى الخالق من المخلوقين و حسبى الرازق من المرزوقين و حسبى اللَّه رب العالمين حسبى من هو حسبى ، حسبى من لم يزل حسبى . حَسْبِيَ اللَّه لا إِله إِلَّا هُوَ عَلَيْه تَوَكَّلْت وَ هُوَ رَب الْعَرْش الْعَظِيم »

امالى شيخ طوسى ص 306 - عبد الوهاب پسر محمّد بن ابراهيم از پدر خود نقل كرد كه گفت :

منصور از پى حضرت صادق فرستاد و دستور داد پهلوى خودش فرشى گستردند امام را در آنجا نشانيد . بعد صدا زد فورى محمّد را بگوئيد بيايد مهدى را صدا بزنيد . پشت سر هم آنها را ميخواست . جواب ميدادند اكنون خواهد آمد مشغول بخوردادن و عطرزدن است .

چيزى نگذشت كه مهدى وارد شد بوى عطر از او ساطع بود .

منصور رو بجانب حضرت صادق عليه السّلام نموده گفت : حديثى به من در بارهء صله رحم فرموده‌اند مايلم آن را تكرار كنيد تا مهدى بشنود .

فرمود : پدرم از پدر خود از جدش از حضرت على نقل كرد كه پيامبر اكرم فرمود : شخصى كه سه سال از عمرش باقى مانده صله رحم مىكند خداوند سى سال عمر او را افزايش ميدهد و قطع رحم مينمايد از عمرش سى سال باقيمانده به سه سال مىرساند . آنگاه اين آيه را تلاوت نمود :

يَمْحُوا اللَّه ما يَشاءُ وَ يُثْبِت وَ عِنْدَه‌ام الْكِتاب « 1 »

( 1 ) رعد آيه 39 : هر چه را خدا بخواهد از بين ميبرد و هر چه را بخواهد ثابت نگه ميدارد و نزد اوست ام الكتاب .