بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٢١

باب پنجم معجزات و استجابت دعا و اطلاع آن جناب از تمام زبانها

دعا مىكند . گفت :

يا رب يا رب يا رب

تا نفسش قطع شد باز گفت :

رب رب رب

تا نفسش قطع شد .

يا اللَّه يا اللَّه

همين طور باز گفت :

يا حى يا حى يا حى

تا نفسش قطع شد باز گفت :

يا رحيم يا رحيم

همين طور سپس گفت

يا ارحم الراحمين

تا نفسش قطع شد هفت مرتبه اين ذكر را تكرار كرد .

سپس گفت : خدايا من از اين انگور ميخواهم مرا روزى فرما بارخدايا اين دو بردم « 1 »

كهنه شده .

ليث گفت : به خدا قسم هنوز دعايش تمام نشده بود كه ديدم سبدى پر از انگور با اينكه در آن وقت انگور پيدا نمىشد و دو برد جدا جدا در مقابلش نهاده شد . همين كه خواست شروع به خوردن نمايد گفتم : منهم شريكم با شما ؟ پرسيد براى چه گفتم : شما دعا كردى منهم آمين گفتم .

فرمود بيا جلو بخور ولى نبايد چيزى ذخيره كنى و نگهدارى . شروع به خوردن كردم انگورى بىدانه تا كنون به آن خوبى نخورده بودم خوردم تا سير شدم . از سبد چيزى كاسته نشد . فرمود يكى از دو برد را تو بردار عرضكردم احتياجى به برد ندارم . فرمود يك طرف خود را پنهان كن تا من برد را بپوشم خود را پنهان كردم يك برد را لنگ نموده بكمر بست و برد ديگر را بر شانه افكند دو برد كهنه قبلى را بدست گرفت و از كوه پائين آمد . از پى آن جناب رفتم تا رسيد به محل سعى ( صفا و مروه ) مردى او را ديد عرض كرد آن جامه را به من لطف كن خدا ترا بپوشاند . هر دو برد را داد به او .

من از پى آن مرد رفتم . سؤال كردم اين شخص كه بود ؟ گفت : جعفر بن محمّد عليه السّلام در جستجويش شدم تا از او چيزى بياموزم ولى ديگر آن جناب را نيافتم .

به‌به از اين مقام چقدر با ارزش بود افسوس بر آن شخصيت كه واقعا از نظر صورت و معنى بىاندازه قيمت داشت .

( 1 ) پارچه‌اى كه در حال احرام مىپوشند شبيه كرباس است .