بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٠

بخش چهل و ششم راجع به عذاب دنيوى قاتلين امام حسين عليه السلام

فرمود : چقدر به زيارت قبر امام حسين ميروى ؟ گفت : من زياد آن حضرت را زيارت ميكنم .

حضرت صادق عليه السلام فرمود : خون امام حسين يك خونى است كه خدا آن را مطالبه خواهد كرد . هيچ مصيبتى مثل مصيبت حسين دچار فرزندان فاطمه نشده و نخواهد شد . امام حسين با هفده نفر از اهل بيت خود در حالى شهيد شدند كه براى خدا نصيحت و صبر كردند . خدا هم بهترين جزاء صابرين را به آنان عطا كرد .

هنگامى كه روز قيامت فرا رسد پيامبر خدا با امام حسين در حالى ميايند كه دستش بالاى سرش خواهد بود و خون ميچكد . آن حضرت ميفرمايد : پروردگارا از امت من جويا شو : براى چه پسر مرا كشته‌اند ؟

حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر جزع و گريه‌اى مكروه است غير از جزع و گريه از براى امام حسين .

15 - مؤلف گويد : در بعضى تأليفات علماء ما شيعيان از بعضى از صحابه نقل مىكند كه گفت : پيغمبر اعظم اسلام را ديدم كه لعاب دهان امام حسين را نظير شكر مىمكيد و ميفرمود :

حسين منى و انا من حسين . احب اللَّه من احب حسينا ، و ابغض اللَّه من ابغض حسينا ، حسين سبط من الاسباط ، لعن اللَّه قاتله .

يعنى حسين از من و من از حسينم . خدا آن كسى را دوست بدارد كه حسين را دوست داشته باشد . خدا بغض آن كسى را داشته باشد كه بغض حسين را دارد .

حسين يكى از سبطها است خدا قاتل حسين را لعنت كند ! پس از اين جريان جبرئيل نازل شد و گفت : يا محمّد ! خدا براى شهيد شدن يحيى بن زكريا تعداد هفتاد هزار نفر از منافقين بنى اسرائيل را كشت . به زودى خدا براى شهيد شدن پسر دختر تو يعنى حسين تعداد دو برابر آن را از متجاوزين اين امت خواهد كشت . جاى قاتل حسين در تابوتى از آتش است و به قدر نصف عذاب اهل جهنم دچار او خواهد شد .