الإمام الحسين ( ع ) سماته وسيرته ( سيره و سيماى امام حسين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١١٦

نمونهء أشعار منسوب به إمام حسين - عليه السّلام - :

أعرابى درهمها را ستاند و مىرفت و مىگفت :

مطهّرون نقيّات ثيابهم * تجرى الصّلاة عليهم أينما ذكروا

فأنتم أنتم الأعلون عندكم * علم الكتاب و ما جاءت به السّور

من لم يكن علويّا حين تنسبه * فما له فى جميع النّاس مفتخر « 1 »

( يعنى : پاكيزگانى پاكدامن‌اند كه هرگاه فراياد آيند بر ايشان درود فرستاده شود .

شما همان برتران هستيد كه علم كتاب و آنچه در سوره‌هاى قرآن هست نزد شماست .

هر كه را نسبت علوى نباشد ، هيچ مايهء افتخارى در ميان مردمان ندارد ) .

[ 208 ] اين أشعار را هم از آن حضرت - عليه السّلام - دانسته و برخوانده‌اند :

أغن عن المخلوق بالخالق * تغن عن الكاذب و الصّادق

و استرزق الرّحمن من فضله * فليس غير اللّه من رازق

من ظنّ أنّ النّاس يغنونه * فليس بالرّحمن بالواثق

أو ظنّ أنّ المال من كسبه * زلّت به النّعلان من حالق « 2 »

( يعنى : از آفريده بىنياز باش و نياز خود سوى آفريننده بر تا از دروغزن و راستگو ى مردمان ، هر دو ، بىنياز شوى . از فضل خداى رحمن روزى بجوى كه جز خداوند روزىدهى نيست .

هر كه پندارد مردمان بىنيازش مىسازند ، به خداوند رحمن واثق نيست ؛

( 1 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 1 - 132 ) . اين شعر « مطهّرون نقيّات ثيابهم . . . » را به أبو نواس هم نسبت داده‌اند ؛ و چه بسا « إنشاد » أبو نواس باشد ، نه « إنشا » ى او ؛ و العلم عند اللّه . ( 2 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 132 ) .