روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي ) — الصفحة ٧٤٣
مجلس هشتاد و ششم در رضا و شكر براى خداى متعال
كه در زمين است ، آفريده است . »
( 1 ) و در آيهء 45 همان سوره چنين فرموده است « اى بنى اسرائيل ! ياد كنيد نعمت مرا كه بر شما ارزانى داشتم و بدرستى كه من برترى دادم شما را بر جهانيان . »
( 2 ) و در آيهء 148 همان سوره فرموده است « و شكر كنيد مرا و مرا ناسپاسى مكنيد . »
( 3 ) و خداوند در آيهء 6 سورهء پنجم ( مائده ) فرموده است « امروز دين شما را براى شما كامل كردم و نعمت خويش را بر شما تمام ساختم و پسنديدم براى شما دين اسلام را . »
( 4 ) و در آيهء دهم همان سوره فرموده است « خداى نمىخواهد كه بر شما سختى قرار دهد و لكن مىخواهد شما را پاك گرداند و نعمت خويش را بر شما تمام كند ، شايد كه شما شكرگزارى كنيد . »
( 5 ) و در آيهء 8 سورهء چهاردهم ( ابراهيم ) فرموده است « اگر سپاسگزارى كنيد ، همانا بر شما مىافزايم و اگر ناسپاسى كنيد ، همانا عذاب من بسيار سخت است . »
( 6 ) و در آيهء 13 سورهء سى و چهارم ( سبا ) فرموده است « و اندكى از بندگان من سپاسگزارند . »
( 7 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : دو نعمت پوشيده و ناشناخته است ، امنيت و عافيت . « 1 »
( 8 ) همان حضرت فرموده‌اند : دو خصلت است كه بسيارى از مردم در آن دو ، به فتنه و آزمايش مىافتند و آن دو ، تندرستى و آسايش است . « 2 »
( 9 ) امام باقر ( ع ) فرموده است ، بنده ، ميان سه چيز است ، بلاء و قضاء و نعمت .
به هنگام بلا و گرفتارى ، شكيبايى بر او واجب و به هنگام قضاى خداوند ، تسليم بودن به آن واجب است و در نعمت خداوند ، سپاسگزارى بر او واجب است . « 3 »
( 10 ) امام سجاد ( ع ) فرموده است ، هر كس بگويد ، سپاس و حمد پروردگارى را كه مرا هدايت فرمود ، حق شكر نعمتهاى خدا را اداء كرده است . « 4 »
( 11 ) امير المؤمنين على ( ع ) در تفسير اين آيه كه آيهء 77 سورهء بيست و هشتم ( قصص ) است « و فراموش مكن بهرهء خود را از دنيا » ، فرموده است ، يعنى فراموش مكن كه از تندرستى و نيرو و آسايش و جوانى و نشاط خود ، جهان ديگر را طلب كنى . « 5 »
( 1 ) . خصال ، صفحات 70 و 144 ، ج 1 ، چاپ آقاى كمره‌يى . م . ( 2 ) . خصال ، صفحات 70 و 144 ، ج 1 ، چاپ آقاى كمره‌يى . م . ( 3 ) . محاسن برقى ، ص 6 . م . ( 4 ) . خصال ، صفحات 70 و 144 ، ج 1 ، چاپ آقاى كمره‌يى . م . ( 5 ) . از قول شيخ صدوق ، در تفسير برهان ، سيد هاشم بحرانى ، ص 336 ، ج 3 ، ذيل آيهء مذكور ، آمده است . م .