الرحيق المختوم ( باده ناب ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٤
آغاز نبرد و جابه‌جايى فرماندهان
به خدا ، آن چيزى كه اكنون مورد پسند شما نيست ، همان است كه براى رسيدن به آن بار سفر بسته‌ايد ؛ كه آن شهادت است . ما به وسيلهء نيروى فراوان و ساز و برگ جنگى با دشمن پيكار نمىكنيم ؛ بلكه با تكيه بر دين و عقيده كه خداوند ما را به آن سرافراز فرموده است ، به جنگ دشمن مىرويم . بياييد ، آماده شويد ؛ يا به فوز شهادت مىرسيم و يا پيروز مىشويم . سرانجام همهء مبارزان - به اتّفاق - نظر عبد اللّه را - رضى اللّه عنه - تأييد كردند [ و به راه ادامه دادند . ]
( 1 )
پيشروى مسلمانان به سمت دشمن
پيشروى مسلمانان به سمت دشمن
پس از سپرى شدن دو شب در معان به سمت دشمن به راه افتادند تا در يكى از روستاهاى بلقا به نام « مشارف » با لشكر هرقل روبه‌رو شدند و دشمن جلوتر آمد . مسلمانان به سوى موته حركت كردند و در آنجا موضع گرفتند و براى نبرد آماده شدند . قطبه پسر قتاده عذرى را در ميمنه و عباده پسر مالك انصارى را در ميسرهء لشكر منصوب كردند .
( 2 )
آغاز نبرد و جابه‌جايى فرماندهان
آغاز نبرد و جابه‌جايى فرماندهان
در موته هر دو نيرو به صف ايستادند و جنگ سنگينى شروع شد . سه هزار سرباز مسلمان در معرض يورش دويست هزار تن جنگجوى دشمن قرار گرفت . جنگى نابرابر و سرسام‌آور بود كه جهان آن زمان با دهشت و سراسيمگى آنان را نگاه مىكرد . اما هرگاه باد موافق ايمان به اهتزاز در آيد ، چيزهاى حيرت‌انگيزى رخ مىدهد .
زيد پسر حارثه - محبوب پيامبر - پرچم در دست گرفت و بسيار دلاورانه و متهورانه نبردى را شروع نمود كه جز در ميان مبارزان اسلام ، نظيرش نبود . جنگيد و جنگيد تا در ميان نيزه‌هاى دشمن فرو رفت و بيهوش بر زمين افتاد .
( 3 ) جعفر پسر ابو طالب ، پرچم را برداشت و پيكار بىمانندى آغاز كرد . سختى جنگ او را در تنگنا قرار داد و از اسب دو رنگش فرود آمد و آن را پى كرد و جنگيد تا دست راستش قطع شد و پرچم را با دست چپ نگهداشت و به جنگ ادامه داد تا دست چپش نيز قطع گرديد و