تحفة الأبرار في مناقب الأئمة الأطهار ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٥

فصل ششم

امامت [ تمام شود ] « 1 » و هر كه منكر يكى از اين اعداد شد ، وى از عداد اهل جنت نباشد ؛ مستسلم بود نه مسلم « 2 » ، وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ « 3 » و از اينجاست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : « المنكر لآخرنا كالمنكر لأوّلنا » « 4 »

مسأله : چون خداى تعالى آدم را ايجاد خواست كردن ، ملائكه را از اين حال خبر كرد ، كما قال اللّه تعالى : وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً « 5 » و همچنين هر نبىّ را فرمود كه خبر دهد از نبيّى كه بعد از او خواست بودن ، كما قال اللّه تعالى حكاية عن عيسى عليه السّلام : وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ « 6 » ، وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ « 7 » و قال اللّه تعالى : وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ « 8 » .

اگر خلافت « 9 » ايشان به تواطؤ « 10 » نبودى و اختلاس و انتهاز « 11 » فرصت و حيلت بايستى كه على عليه السّلام را خبر كردندى و بنو هاشم را چنان كه خداى تعالى ملائكه را خبر كرد به استخلاف آدم ، و استخلافى « 12 » آن بود و استخلافى اين « كيلا بكيل » .

فصل ششم

فصل ششم

در آنكه رسول از ايشان « 13 » خائف بود ، به دليل قوله تعالى : وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ « 14 » و قوله : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ « 15 » و قوله : وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ دَعْ أَذاهُمْ « 16 » و امثال اين دالّند بر آنكه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از ايشان خائف بود و صلاح نبود ايذاى ايشان ، كه هر يك را چند احباب بودند ، قتل و ايذاى ايشان تفريق

( 1 ) نسخه ر . ( 2 ) ر : نه مسلم باشد و نه مستسلم . ( 3 ) بقره : 102 . ( 4 ) بحار الأنوار ، ج 8 ، ص 366 . ( 5 ) بقره : 30 . ( 6 ) ص : 6 . ( 7 ) بقره : 132 . ( 8 ) عصر : 3 . ( 9 ) اصل : خلاف . ( 10 ) توافق در امرى . ( 11 ) غنيمت شمردن فرصت . ( 12 ) اصل : استخلاف . ( 13 ) ر : ثلاثهء متقدّمه . ( 14 ) مائده : 67 . ( 15 ) طلاق : 3 . ( 16 ) احزاب : 48 .