تحفة الأبرار في مناقب الأئمة الأطهار ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٨٣

فصل سيم

اوّل : كه مختون زايد امّا براى امتثال سنّت استره « 1 » بر وى برانند و قطره [ اى ] خون بيارند .

دويم : كه بر كتف راست وى نوشته باشد كه تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ « 2 »

سيوم : كه بول و غايط او منتن « 3 » نبود ، بلكه بوى مشك از وى مىآيد .

چهارم : كه زمين بول و غايط او فرو برد .

پنجم : كه وى مستجاب الدعوه باشد .

ششم : او را سايه بر زمين نيفتد .

هفتم : كه او را تثاؤب نباشد - يعنى دهن درّه - و تمطّى نباشد - يعنى خود را كشيدن - تثاؤب از صفرا باشد و تمطّى از سودا .

هشتم : اوّل كه به زمين آيد نگاه به آسمان كند .

نهم : اوّل كلام او شهادت بود به وحدانيت خدا و رسالت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امامت ائمه عليهم السّلام كه پيش از او بودند .

دهم : كه وى را احتلام نيفتد .

گويند : رسول گفت : « لا مهدىّ إلّا عيسى بن مريم » « 4 » و شما دعوى مهدى ديگر مىكنيد .

گوييم : مهدى نشايد كه علم باشد . زيرا كه لاء نفى جنس در علم نيايد و الّا مكرّر باشد . مثل آنكه « لا زيد فى الدار و لا عمرو » به سبب آنكه اين مبنى است بر سؤال سائلى كه گويند : زيد است در دار يا عمرو ؟ پس واجب بود تكرار در جواب و اقتصار بر يكى نتوان كرد . زيرا كه اينجا به « لا » و « بلى » جواب صادق نيست . امّا اگر سؤال از يكى بود ، به « لا » و « بلى » اقتصار توان كردن . پس چون جنس باشد مبالغه

( 1 ) تيغ . ( 2 ) انعام : 115 . ( 3 ) بدبو ، گنديده . ( 4 ) شهاب الاخبار ، ص 110 ، ح 603 .