تحفة الأبرار في مناقب الأئمة الأطهار ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١١٨

أمّا المستخرجية من كتاب اللّه تعالى فثمانية عشر مسألة :

عبّاس گفت : « يا على دست بده تا بر تو بيعت كنم تا مردم گويند كه عمّ پيغمبر بيعت كرد بر پسر عمّ رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و خلق جمله بيعت كنند » . على عليه السّلام گفت : « أ فتراهم يفعلون ذلك » قال : « نعم » قال على عليه السّلام : « فأين قوله تعالى : الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ » . « 1 » امتحان و امتياز « 2 » تقىّ از شقىّ و مؤمن از منافق به على عليه السّلام بود ، كما قلنا ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ . « 3 »

المسألة العاشرة : يافتم كه بارى تعالى [ گفت با رسول كه : وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ و قال تعالى : ] وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ « 4 » چندين تفضيل نهاد عترت را بر امّت كما سلف الّا يك نفر از ايشان ، ابو لهب كه وى فاسق بود و كافر ؛ وى را استثناء كرد تا به حدّى كه بر ايشان سلام فرستاد كه سَلامٌ عَلى إِل‌ْياسِينَ « 5 » و گفت : وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ « 6 » و صلوات ايشان بر كافّهء خلايق واجب گردانيد در نماز و غيره ، و ذكر ايشان قرين ذكر خود گردانيد كه وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ « 7 » و وحى و شرع و تنزيل به خانهء ايشان فرو فرستاده ، اقامت شهادت كرد به طهارت ايشان در آيهء تطهير ، و محبّت ايشان را واجب گردانيد به آيهء مودّت ، و ايشان را قائم مقام رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گردانيد به آيه رحم من غير قيد ، پس بايد كه همان حكم باقى باشد اگر رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم زنده باشد و اگر نه ، پس كسى كه لايق آن باشد كه خانهء وى مهبط وحى و تنزيل باشد در حيات رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ممدوح خدا مطلقا ، هم لايق باشد كه بعد از وى قائم مقام وى شود ، خاصه كه در حال حيات رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در اكثر اوقات خليفه وى بود . چون حال بدين نمط بود ، اين طايفه را امام و مقتداى خود ساختن اولى دانستم از ديگران .

( 1 ) عنكبوت : 1 - 2 . ( 2 ) اصل : امتيان . ( 3 ) آل عمران : 179 . ( 4 ) طه : 132 . ( 5 ) زخرف : 44 . ( 6 ) زخرف : 44 . ( 7 ) انشراح : 4 .