بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٩
بخش پنجم فضائل و مناقب امام عليه السّلام و اشارهاى بزندگى خلفاى ستمگر آن زمان
مردم خواند در ركعت اول حمد و إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّه و در ركعت دوم سوره حمد و قُل هُوَ اللَّه أَحَدٌ را خواند قبل از ركوع ركعت دوم دعاى دست خواند و پس از تمام كردن ركعت سوم تشهد خواند بعد مدتى بذكر خدا مشغول شد بدون اينكه تعقيب بخواند نافلهها را چهار ركعت خواند پس از نافله تعقيب نماز خواند و دو سجده شكر بجاى آورد از آنجا خارج شد .
همين كه رسيد بدرخت سدر مردم ديدند پر از ميوه شده تعجب كردند و از ميوه آن شروع به خوردن كردند ميوهاى شيرين داشت بدون دانه « 1 »
از امام عليه السّلام وداع كردند آن جناب رهسپار مدينه شد در مدينه بود تا معتصم در اول دويست و بيست و پنج ايشان را ببغداد آورد در آنجا اقامت داشت در آخر ذى قعده همان سال شهيد شد پشت سر جد مباركش موسى بن جعفر دفن گرديد .
مناقب - پس از درگذشت حضرت رضا عليه السّلام محمّد بن جمهور و حسن بن راشد و علي بن مدرك و علي بن مهزيار و گروه ديگرى از شهرستانهاى مختلف بمدينه آمدند و جستجو از جانشين حضرت رضا عليه السّلام مىكردند .
گفتند امام عليه السّلام در صريا است . دهى بود كه موسى بن جعفر عليه السّلام آن را در فاصله سه ميلى مدينه تأسيس كرد . بصريا رفتيم و وارد قصر شديم ديديم مردم در انتظار نشستهاند ما نيز نشستيم . در اين موقع عبد اللَّه بن موسى كه پير مردى بود وارد شد . مردم گفتند امام اوست . اما دانشمندان و فقيهان گفتند ما روايت از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام داريم كه امامت به دو برادر بعد از امام حسن و امام حسين عليهما السّلام نخواهد رسيد اين نميتواند امام باشد . عبد اللَّه بن موسى آمد و در صدر مجلس نشست .
مردى گفت : چه ميفرمائيد در باره كسي كه با الاغى جمع شده باشد . جواب
( 1 ) ميوه درخت سدر شبيه عناب است كه هنوز قرمز نشده شيخ مفيد مىگويد من از ميوه آن درخت خوردم شيرين و بدون دانه بود .