بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٢
بخش پنجم درگذشت امام عليه السّلام ورد كسانى كه منكر وفات آن جنابند
نامه‌ها را بمدائن ميبرى مسافرتت پانزده روز طول ميكشد روز پانزدهم وارد سامرا خواهى شد از خانه من صداى ناله و گريه خواهى شنيد و مرا روى مغتسل براى غسل دادن گذاشته‌اند .
أبو الأديان گفت : عرضكردم آقا پس در صورتى كه چنين اتفاقى بيافتد امام ما كيست ؟
فرمود : كسى كه جواب نامه‌هاى مرا از تو بخواهد او جانشين من است .
عرض كردم باز هم توضيح بفرمائيد .
فرمود : هر كس بر من نماز بخواند امام پس از من خواهد بود .
باز تقاضا نمودم بيشتر نشانه دهند .
فرمود : هر كس خبر دهد در هميان‌ها ( كيسه چرمى جايگاه پول ) چقدر است او جانشين من است .
ديگر جلال و عظمت امام مانع شد از اينكه بپرسم در هميان چيست ؟ نامه‌ها را برداشته به طرف مدائن رهسپار شدم و جواب آنها را گرفتم و روز پانزدهم وارد سامرا شدم همان طورى كه امام فرموده بود صداى شيون و ناله از خانه آن آقا شنيدم ديدم جعفر بن على برادرش بر در خانه است و شيعيان گرد او را گرفته بواسطه فوت برادرش تسليت و بمقام امامت تهنيت مىگويند .
من در دل با خود گفتم اگر امام اين شخص باشد كه امامت از ميان رفته زيرا من كاملا او را مىشناختم كه شراب خوار بود و قمار بازى مىكرد و طنبور مينواخت من نيز جلو رفته و تهنيت گفتم اما چيزى از من نپرسيد .
در اين موقع عقيد خارج شده گفت آقا برادرت كفن شده براى نماز تشريف بياوريد جعفر داخل شد شيعيان اطراف او را گرفتند از همه جلوتر سمان و حسن بن على قتيل معتصم معروف بسلمه بود .
وارد حياط كه شديم ديديم حسن بن على عليه السّلام در تابوت گذاشته شده با كفن