بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٣

بخش چهارم اختلاق پسنديده و قسمت‌هاى حساس زندگى آن جناب و شرح وقايعى كه با خلفاى زمان خود داشت و شرح احوال اصحاب و اهل زمان امام عليه السلام

ياد كرد كه اجازه ندادن من بواسطه آن بود كه شايد او از شرابخوارى توبه كند فرمود راست ميگوئى ولى چاره‌اى نيست بايد آنها را گرامى بداريد و احترام كنيد در هر حال مبادا ايشان را تحقير كنيد و اهانت نمائيد چون انتساب بما خانواده دارند كه در اين صورت زيانكار خواهيد بود .

وقتى احمد بقم برگشت بزرگان بديدن او آمدند حسين نيز از كسانى بود كه بديدن احمد شتافت اما همين كه احمد او را ديد از جاى جست و باستقبالش شتافت و اكرامش نمود و در صدر مجلس او را نشانيد حسين ديدن اين همه احترام برايش بىسابقه بود و بعيد شمرد پرسيد چه شده كه اين قدر به من احترام ميكنى احمد جريان خود را با امام عسكرى عليه السّلام توضيح داد .

همين كه حسين شنيد از كار زشت خود پشيمان شد و توبه كرد به خانه برگشت تمام شراب‌هائى كه داشت به زمين ريخت و اسباب و وسائل شراب را شكست و از پرهيزكاران و صالحين و اشخاص با ورع گرديد پيوسته ملازم مسجد بود و اعتكاف مىكرد و شب زنده‌دار بود تا مرگ گريبانش را گرفت و نزديك قبر حضرت معصومه دفن شد .