بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٠٤

بخش دوم تصريح بامامت آن جناب

نيز همين شهادت را داد و به خط خود نوشت .

توضيح - اينكه در وصيت قيد مىكند امام عليه السّلام پس از بلوغ متصدى اموال و ثروت آن جناب شود ممكن است بواسطه تقيه از مخالفين چنين قيدى را نموده باشد و كار را قبل از بلوغ بعبد اللَّه بن مساور سپارد تا قاضىهاى آنها نتوانند ايرادى بگيرند .

عيون المعجزات - احمد بن محمّد بن عيسى از پدر خود نقل مىكند كه حضرت جواد وقتى خواست از مدينه بجانب عراق رهسپار شود و برگردد حضرت ابو الحسن را روى زانوى خود گذاشت و تصريح بامامت ايشان كرده به او فرمود از چيزهاى خوب عراق چه ميل دارى برايت بياورم . عرضكرد شمشيرى كه چون آتش بدرخشد .

در اين موقع روى بجانب موسى فرزند خود نموده به او فرمود تو چه دوست دارى .

گفت يك اسب . فرمود ابو الحسن به من شباهت دارد و موسى بمادرش .