بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٢١

فصل اوّل ايمان و يقين حضرت فاطمه عليها السّلام

الإيمان يزيد و ينقص . « 1 »

ترجمه : ايمان زيادت پذير و كاستى پذير است .

و از اين روايات معلوم مىگردد كه تحت تأثير برخى علل و عوامل ، ايمان انسان قوى يا ضعيف مىگردد تا آنجا كه در برخى به اوج مىرود و به مرتبهء « يقين » مىرسد و يا چنان حضيض مىپذيرد كه كفر ، شرك يا نفاق جايگزين آن مىشود .

گاهى نيز چنين است كه ايمان در مدارج پايين‌تر قرار مىگيرد ، و همان تحت تأثير عواملى ممكن است اوج گرفته و در درجات بالاتر استقرار مىيابد .

امّا فاطمه عليها السّلام چه در زمان حيات پيامبر و چه در مدّت كوتاه زندگانيش پس از رحلت او ، از ايمانى در اوج برخوردار بود و از اين رهگذر است كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بارهء او فرمود :

. . . ملأ اللَّه قلبها و جوارحها ايمانا و يقينا إلى مشاشها .

ترجمه : . . . . قلب و اعضاء و جوارح فاطمه از يقين او مملوّ گرديده و او در اوج مراتب ايمان و يقين قرار گرفته است .

3 - امام على عليه السّلام فرمايد :

غاية الايمان الإيقان . « 2 »

ترجمه : نهايت ايمان يقين است .

يعنى اگر ايمان در وجود انسان راسخ گرديد و به واسطهء « عمل آگاهانه » تثبيت شد ، « 3 »

دارندهء آن به مقام يقين كه بالاترين رتبهء ايمان است دست مىيابد .

و يقين چيزى است كه در دنيا بالاتر از آن را نمىتوان كسب كرد ، رسول بزرگوار اسلام در اين مورد فرموده است :


( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ص 34 . - الفردوس ، ج 1 ص 110 شمارهء 373 .

( 2 ) دستور محالم الحكم ، فصل اوّل .

( 3 ) اشاره به حديث : « لا يثبت إلّا بالعمل الصّالح » از امام صادق عليه السّلام است [ اصول كافى ، ج 2 ص 38 . ]