بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٦٣

ترجمه

خويشاوندان ايشان مىباشم .

يحيى بن يعمر عامرى مىگويد : حجاج بن يوسف مرا خواست و به من گفت : اى يحيى ! تو آن كسى هستى كه گمان مىكنى آن فرزندان على كه از فاطمه دارد فرزندان پيامبر اسلام هستند .

گفتم : اگر در امان باشم جواب تو را خواهم داد .

گفت : تو در امان هستى .

گفتم آرى ، اين آيهء را كه مىخوانم اين مطلب را ثابت مىنمايد :

وَ وَهَبْنا لَه إِسْحاق وَ يَعْقُوب كُلًّا هَدَيْنا « 1 »

تا آنجا كه مىفرمايد : وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى وَ إِلْياس كُل مِن الصَّالِحِين « 2 »

در صورتى كه عيسى روح اللَّه است و خداوند او را به حضرت مريم عطا كرد و مع ذلك خداى عليم عيسى را به حضرت ابراهيم نسبت مىدهد و او را از فرزندان ابراهيم به شمار مىآورد .

حجاج گفت : چه باعث شده كه تو اين موضوع را تبليغ نمايى ؟ ! گفتم : خداوند بر اهل علم واجب كرده كه علم خود را نشر دهند ، چنان كه در قرآن مجيد مىفرمايد :

لَتُبَيِّنُنَّه لِلنَّاس وَ لا تَكْتُمُونَه « 3 »

.

حجاج گفت : راست مىگويى ولى در عين حال مبادا بعدا اين موضوع را تكرار نمايى و نشر دهى ؟ ! اين حديث را عامر شعبى مفصلتر از اين نقل كرده ، چنان كه مىگويد :

يك شب حجاج مرا خواست ، من وضو گرفتم و وصيت خود را كردم و نزد حجاج رفتم ، وقتى نگاه كردم ديدم سفره‌اى چرمى گسترده و شمشيرى برهنه نزد حجاج است . من سلام كردم و او جواب داد ، آنگاه به من گفت : خائف مباش زيرا من تو را تا فردا ظهر امان داده‌ام .

( 1 ) الأنعام : 83 .

( 2 ) الأنعام : 84 .

( 3 ) آل عمران : 184 .