بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٥
[ متن عربى ]
مىخواهد وجود ندارد .
17 - مصيبت مال و مفقود شدن آن بزرگ نخواهد بود ولى مصيبت اشخاص بزرگوار بزرگ است .
18 - براى اين جهت است كه پهلو و پيكرم موافق آرام گرفتن در خوابگاهى نيست ، و در دل من از حرارت فراق تشنگى جايگزين است .
و نيز به هنگام رحلت حضرت زهرا مىفرمايد :
- دوستى كه نظير او دوستى نخواهد بود ، و در قلب من غير از او بهره‌اى وجود ندارد .
- دوستى كه از پيش چشم و جسم من غايب شد ، ولى از قلب من غايب نخواهد بود .
و خطاب به حضرت زهرا بعد از فوت او مىفرمايد :
- مرا چه شده كه بر روى قبرها توقف مىنمايم ، و بر قبر دوست سلام مىكنم ولى او جواب سلام مرا نمىدهد .
- اى دوست تو را چه شده كه جواب سلام ما را نمىدهى ، آيا بعد از من دوستى دوستان را فراموش كردى .
جواب از زبان حضرت زهرا :
- دوست در جواب گفت : من چگونه جواب شما را بگويم ، در صورتى كه رهين سنگهاى فراوان و خاك قرار گرفتم .
- حقّا كه خاك اعضاى نيكوى بدنم را خورد و من شما را فراموش كردم و از نظر اهل خانه و همسالهايم ناپديد شدم .
- از من بر شما سلام باد كه رشتهء دوستى و محبّت من و شما با بازماندگانم قطع شد .
[ متن عربى ]
[ متن عربى ]
359 / 49 - مِصْبَاح الْأَنْوَارِ ، « 1 »
عَن أَبِي جَعْفَرٍ ع قَال إِن فَاطِمَةَ بِنْت رَسُول اللَّه ص مَكَثَت بَعْدَ رَسُول اللَّه ص سِتِّين يَوْماً ثُم مَرِضَت فَاشْتَدَّت عَلَيْهَا فَكَان مِن دُعَائِهَا فِي شَكْوَاهَا يَا حَيُّ يَا قَيُّوم بِرَحْمَتِك أَسْتَغِيث فَأَغِثْنِي اللَّهُم زَحْزِحْنِي عَن النَّارِ وَ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ وَ أَلْحِقْنِي
( 1 ) مصباح الانوار ، ص 260 و 262 .