بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٥

سخن ناشر

سخن ناشر

سخن ناشر

بِسْم اللَّه الرَّحْمن الرَّحِيم إِنَّا أَعْطَيْناك الْكَوْثَرَ فَصَل لِرَبِّك وَ انْحَرْ إِن شانِئَك هُوَ الْأَبْتَرُ « 1 »

صديقهء كبرى فاطمه عليها السّلام كوثر زلال بهشتى است .

زهراى مرضيه سرچشمهء پاك و شفّاف خلقت است . چشمه‌سار عصمت و امامت از آن مركز فيض بهره‌مند و سيراب مىگردد .

در وصف او چه مىتوان گفت در جايى كه پروردگار يكتا ، خداوند دانا او را كوثر دانسته به سرور تمامى بندگانش ، پيامبر برگزيدهء خويش و فخر جهان خلقت ، حضرت ختمى مرتبت ، محمّد بن عبد اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم همچون تحفه‌اى بهشتى اهدا نموده است .

كه آن سرور خود فرموده است :

لمّا عرج . . . ، ففاطمة حوراء إنسيّة فكلّما اشتقت إلى رائحة الجنّة شممت رائحة ابنتي فاطمة .

هنگامى كه به آسمان عروج كردم . . . ، پس فاطمه حوريّه‌اى به شكل انسان است و من هر گاه مشتاق بوى بهشت مىشوم ، بوى دخترم فاطمه را استشمام مىكنم .

قالت عائشة : ما رايت أحدا قطّ أصدق من فاطمة غير أبيها .

( 1 ) سورهء كوثر .