بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٩
ترجمه :
[ متن عربى ]
[ متن عربى ]
190 / . . . - الكافي « 1 »
مُحَمَّدُ بْن يَحْيَى عَن مُحَمَّدِ بْن الْحُسَيْن عَن مُحَمَّدِ بْن إِسْمَاعِيل عَن صَالِح بْن عُقْبَةَ عَن عَمْرِو بْن شِمْرٍ عَن جَابِرٍ عَن أَبِي جَعْفَرٍ ع قَال قَال النَّبِيُّ ص لِفَاطِمَةَ يَا فَاطِمَةُ قُومِي فَاخْرُجِي تِلْك الصَّحْفَةَ فَقَامَت فَأَخْرَجَت صَحْفَةً فِيهَا تَرِيدٌ وَ عُرَاق يَفُورُ « 2 »
فَأَكَل النَّبِيُّ ص وَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ الْحَسَن وَ الْحُسَيْن ع ثَلَاثَةَ عَشَرَ يَوْماً ثُم إِن أُم أَيْمَن رَأَت الْحُسَيْن مَعَه شَيْءٌ فَقَالَت لَه مِن أَيْن لَك هَذَا قَال إِنَّا لَنَأْكُلُه مُنْذُ أَيَّام فَأَتَت أُم أَيْمَن فَاطِمَةَ ع فَقَالَت يَا فَاطِمَةُ إِذَا كَان عِنْدَ أُم أَيْمَن شَيْءٌ فَإِنَّمَا هُوَ لِفَاطِمَةَ وَ لِوُلْدِهَا وَ إِذَا كَان عِنْدَ فَاطِمَةَ شَيْءٌ فَلَيْس لِأُم أَيْمَن مِنْه شَيْءٌ فَأَخْرَجَت لَهَا مِنْه فَأَكَلَت مِنْه‌ام أَيْمَن وَ نَفِدَت الصَّحْفَةُ فَقَال لَهَا النَّبِيُّ ص أَمَا لَوْ لَا أَنَّك أَطْعَمْتِهَا لَأَكَلْت مِنْهَا أَنْت وَ ذُرِّيَّتُك إِلَى أَن تَقُوم السَّاعَةُ ثُم قَال أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ الصَّحْفَةُ عِنْدَنَا يَخْرُج بِهَا قَائِمُنَا ع فِي زَمَانِه
بيان قال الجوهري العرق العظم الذي أخذ عنه اللحم و الجمع عراق بالضم انتهى .
و المراد هنا العظم مع اللحم كما ورد في اللغة أيضا قال الفيروزآبادي العرق و كغراب العظم أكل لحمه و الجمع ككتاب و غراب نادر أو العرق العظم بلحمه فإذا أكل لحمه فعراق أو كلاهما لكليهما
ترجمه :
ترجمه :
امام محمّد باقر عليه السّلام فرمايد : پيامبر به فاطمه گفت :
اى فاطمه ! برخيز و آن ظرف غذا را بياور . فاطمه برخاست و ظرف غذايى كه در آن نان تريد شده - تكه تكه شده - همراه با گوشت گوساله بود آورد ، و پيامبر ، على ، فاطمه ، حسن و حسين به مدّت سيزده روز از آن ظرف غذا مىخوردند تا اينكه‌ام ايمن تكّه‌اى از آن را در دست حسين ديده و پرسيد : اين طعام را از كجا آورده‌اى ؟ و آن حضرت در پاسخ فرمود :
چند روزى است كه اين گوشت گوساله را مىخوريم . ام ايمن نزد حضرت فاطمه عليها السّلام آمد و گفت : هر چه در نزد من باشد از آن شما و فرزندان شماست اما اگر در نزد شما چيزى باشد آيا ام ايمن نمىتواند قسمتى از آن را داشته باشد ؟ پس مقدارى از آن غذا را به‌ام ايمن داد و چون وى از آن طعام خورد ، ظرف غذا ناپديد گرديد و پيامبر در اين باره به فاطمه
( 1 ) كافى ، ج 1 ص 408 شمارهء 7 .
( 2 ) صحيح آن « يعفور » است و منظور از « عراق يعفور » استخوان گوساله است كه اطراف آن انباشته از گوشت باشد .